خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عواطف انسانی مانند رشک، غم و نگرانی سخن می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که این احساسات را در او برنینگیزد. شاعر از تصاویر طبیعی مانند آتش، صحرا، طوفان و دریا برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رشک و غم نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
جلوه را هم چون نگاه گرم هر جایی مکن ۱
هستیم را آفت رشکی پریشان می کند
هر سر موی مرا مجنون صحرایی مکن ۲
خاطر ما از خیال رشک می گیرد غبار
گرد جولان سرمه چشم تماشایی مکن ۳
بیستون را شبنم اشکی به طوفان می دهد
قطره ما را اسیر از گریه دریایی مکن ۴
جلوه را هم چون نگاه گرم هر جایی مکن ۱
هستیم را آفت رشکی پریشان می کند
هر سر موی مرا مجنون صحرایی مکن ۲
خاطر ما از خیال رشک می گیرد غبار
گرد جولان سرمه چشم تماشایی مکن ۳
بیستون را شبنم اشکی به طوفان می دهد
قطره ما را اسیر از گریه دریایی مکن ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۲ - زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
گوهر بعدی:شماره ۸۱۴ - دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
