خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از زاهد و ریاکاری او انتقاد میکند و از او میخواهد که به جای آزار دیگران، به فکر اصلاح خود باشد. او اشاره میکند که ظاهر و باطن زاهد با هم در تضاد است و از دوستیهای بیتوجه و دشمنیهای به ظاهر محترمانه شکایت میکند. شاعر از زاهد میخواهد که به جای سرزنش دیگران، به خود نگاه کند و از انکار توبه خودداری نماید.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و اخلاقی ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
شماره ۸۱۲ - زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
تا سبحه ای داری به کف تسخیر زناری مکن ۱
تسبیح کار مذهبم زنار تار مشربم
باطن پرست گلشنی در پرده اظهاری مکن ۲
آه از تغافل دوستی داد از مروت دشمنی
فهمیده دشنامی بده دانسته آزاری مکن ۳
تا چند منع میکشان دامن ز جرم ما فشان
زاهد به روی من نگر از توبه انکاری مکن ۴
تا سبحه ای داری به کف تسخیر زناری مکن ۱
تسبیح کار مذهبم زنار تار مشربم
باطن پرست گلشنی در پرده اظهاری مکن ۲
آه از تغافل دوستی داد از مروت دشمنی
فهمیده دشنامی بده دانسته آزاری مکن ۳
تا چند منع میکشان دامن ز جرم ما فشان
زاهد به روی من نگر از توبه انکاری مکن ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۱ - زاهد به جان زهد که آزار من مکن
گوهر بعدی:شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.