خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت روشنبینی، عشق، صبر و پرهیز از غفلت تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که عقل را به زنجیر دانش محدود نکند، عشق را به تنهایی متهم نسازد و برای رهایی از درد عشق، تنها شکیبایی را چاره بداند.

مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

مشاهده کامل

شماره ۸۱۴ - دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن

دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن
عقل را دیوانه زنجیر دانایی مکن ۱

پرتو فانوس دارد خلوت سوز درون
عشق را بدنام کردی خو به تنهایی مکن ۲

شمع را تا سرنوشت صبح روشن شد گداخت
دیده ای داری به کار خویش بینایی مکن ۳

کاروان اولین سهو کتاب غفلت است
عقل را بیهوده از تدبیر سودایی مکن ۴

تخم نشتر در دل از افغان میفشان چون اسیر
چاره درد محبت جز شکیبایی مکن ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
گوهر بعدی:شماره ۸۱۵ - شعله پر ریزد به صید خاطر ناشاد من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.