این متن به موضوع عشق، صبر و تلاش در راه رسیدن به مقصود میپردازد. شاعر بیان میکند که عشق راهی بیپایان است و رسیدن به آن نیازمند صبر و تحمل سختیهاست. همچنین، تأکید بر ارزش گوهر درونی و انتظار برای یافتن فردی که بتواند آن را درک کند، از دیگر مضامین این شعر است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۶۶۰ - عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود
این نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود ۱
سالها باید چو مجنون پای در دامن کشید
تا زدامان بیابان محملی پیدا شود ۲
وحشت تنهایی از همصحبت بد خوشترست
سر به صحرا می نهم چون عاقلی پیدا شود ۳
می توانم سالها با دام و دد محشوربود
می خورم بر یکدیگر چون جاهلی پیدا شود ۴
نعل وارون و کلید فتح از یک آهن است
تن به طوفان می دهم تا ساحلی پیدا شود ۵
گر کند غربال صد ره دور گردون خاک را
نیست مسکن همچو من بی حاصلی پیدا شود ۶
رتبه گفتار ما و طوطی شیرین زبان
می شود معلوم اگر روشندلی پیدا شود ۷
تخم در هر شوره زاری ریختن بی حاصل است
صبر دارم تا زمین قابلی پیدا شود ۸
هیچ قفلی نیست نگشاید به آه آتشین
دامن دل گیر هر جا مشکلی پیدا شود ۹
گوهر خود را مزن صائب به سنگ ناقصان
باش تا جوهرشناس کاملی پیدا شود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.