ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۵۲ - رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترست
رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۹ - ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز
ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش ترس از خداوند
وَ قَالَ عليهالسلام اِتَّقِ اَللَّهَ بَعْضَ اَلتُّقَى وَ إِنْ قَلَّ وَ اِجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَللَّهِ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ حافظ : غزلیات
غزل ۲۰۱ - شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند
شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۲۶ - گر مجلس انس را به کار آمدمی
گر مجلس انس را به کار آمدمی مولوی : دفتر چهارم
بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیهالسلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نورالله
هین بیا که من رَسولَم دَعوتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۹ - آمد بهار جانها، ای شاخ تر به رقص آ
آمد بهارِ جانها، ای شاخِ تَر به رَقص آ امیر معزی : قصاید
شماره ۴۶۴ - دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان کنی
دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان کنی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - آه کز زلفت اسیر بند زنّار آمدم
آه کز زلفت اسیر بند زنّار آمدم عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شماره ۲۳ - بی فکر دلی که هست خرّم دارش
بی فکر دلی که هست خرّم دارش اسدی توسی : گرشاسپنامه
رفتن نریمان به شهر فغنشور
نریمان از آن پس چو یک مه نشست سعدی : غزلیات
غزل ۴۳۷ - بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۲۶ - سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش
سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش امیر معزی : قصاید
شماره ۲۴۵ - از بهر وفاداری آمد بر من یار
از بهر وفاداری آمد بر من یار مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۰۹ - نک بهاران شد، صلا ای لولیان
نَک بهاران شُد، صَلا ای لولیان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۰۶ - من نشنیدم که خط بر آن نویسند
من نشنیدم که خط بر آن نویسند شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۴ - در کوی خرابات خراب افتادیم
در کوی خرابات خراب افتادیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۷ - چند در دایره مردم عاقل باشم؟
چند در دایره مردم عاقل باشم؟ افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - امام عوالم
تعجب از آن روی چون مهر انور محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۴۹ - آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
شماره ۵۲ - رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترست
رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۹ - ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز
ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش ترس از خداوند
وَ قَالَ عليهالسلام اِتَّقِ اَللَّهَ بَعْضَ اَلتُّقَى وَ إِنْ قَلَّ وَ اِجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَللَّهِ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ حافظ : غزلیات
غزل ۲۰۱ - شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند
شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۲۶ - گر مجلس انس را به کار آمدمی
گر مجلس انس را به کار آمدمی مولوی : دفتر چهارم
بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیهالسلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نورالله
هین بیا که من رَسولَم دَعوتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۹ - آمد بهار جانها، ای شاخ تر به رقص آ
آمد بهارِ جانها، ای شاخِ تَر به رَقص آ امیر معزی : قصاید
شماره ۴۶۴ - دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان کنی
دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان کنی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - آه کز زلفت اسیر بند زنّار آمدم
آه کز زلفت اسیر بند زنّار آمدم عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شماره ۲۳ - بی فکر دلی که هست خرّم دارش
بی فکر دلی که هست خرّم دارش اسدی توسی : گرشاسپنامه
رفتن نریمان به شهر فغنشور
نریمان از آن پس چو یک مه نشست سعدی : غزلیات
غزل ۴۳۷ - بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۲۶ - سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش
سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش امیر معزی : قصاید
شماره ۲۴۵ - از بهر وفاداری آمد بر من یار
از بهر وفاداری آمد بر من یار مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۰۹ - نک بهاران شد، صلا ای لولیان
نَک بهاران شُد، صَلا ای لولیان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۰۶ - من نشنیدم که خط بر آن نویسند
من نشنیدم که خط بر آن نویسند شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۴ - در کوی خرابات خراب افتادیم
در کوی خرابات خراب افتادیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۷ - چند در دایره مردم عاقل باشم؟
چند در دایره مردم عاقل باشم؟ افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - امام عوالم
تعجب از آن روی چون مهر انور محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۴۹ - آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
