خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شاعرانه از شادی، طرب، و پایان تاریکی غم سخن می‌گوید. شاعر از باده و مه به عنوان نمادهای شادی و روشنایی یاد می‌کند و از پایان سلطه عقل و غم بر زندگی خود خبر می‌دهد. متن سرشار از احساسات مثبت و امید به آینده‌ای روشن است.
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق شاعرانه و نمادهای ادبی مانند باده و مه، برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که توانایی درک و تحلیل مفاهیم انتزاعی و شاعرانه را دارند. همچنین، محتوای آن حاوی پیام‌های مثبت و امیدبخش است که برای این گروه سنی جذاب و الهام‌بخش خواهد بود.
غزل ۲۷۴۴ - روز طرب است و سال شادی
روزِ طَرَب است و سالِ شادی
کِامْروز به کویِ ما فُتادی ۱
تاریکیِ غَمْ تمام بَرخاست
چون شمع دَرین میانْ نَهادی ۲
اندیشه و غمَ چه پایْ دارد
با آن قَدَح وَفا که دادی؟ ۳
ای باده تو از کُدام مَشکی
وِیْ مَه به کُدام ماهْ زادی ۴
مَستیّ و خوشیّ و شادکامی
سُلطانِ دلیّ و کیْقُبادی ۵
وان عقل که کَدخدایِ غَم بود
از ما سِتَدی به اوسْتادی ۶
شاباش که پایِ غَم بِبَستی
صد گونه دَرِ طَرَب گُشادی ۷
کِامْروز به کویِ ما فُتادی ۱
تاریکیِ غَمْ تمام بَرخاست
چون شمع دَرین میانْ نَهادی ۲
اندیشه و غمَ چه پایْ دارد
با آن قَدَح وَفا که دادی؟ ۳
ای باده تو از کُدام مَشکی
وِیْ مَه به کُدام ماهْ زادی ۴
مَستیّ و خوشیّ و شادکامی
سُلطانِ دلیّ و کیْقُبادی ۵
وان عقل که کَدخدایِ غَم بود
از ما سِتَدی به اوسْتادی ۶
شاباش که پایِ غَم بِبَستی
صد گونه دَرِ طَرَب گُشادی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۴۳ - رو رو، که ازین جهان گذشتی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
