ملا احمد نراقی : باب چهارم
ترس از سوء عاقبت
و بیشتر خوفی که بر دل نیکان و متقین غالب است خوف سوء خاتمه است که دلهای عارفین از آن پاره پاره است، زیرا که در آن وقت امر، صعب و خطرناک است و بالاترین این اقسام خوف سابقه است، که خوف از روز ازل باشد از این جهت عبدالله انصاری گفته که: مردم از روز آخر می ترسند و من از روز اول. رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ؟.. الآیه هذا من رؤیة القلب و هى العلم، و المعنى الم تعلم انّ اللَّه هو الّذى مدّ الظّل؟ و یجوز ان یکون من رؤیة العین فتکون الرّؤیة بمعنى النّظر و لذلک قال: إِلى رَبِّکَ و المعنى الم تنظر الى صنع ربّک کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ؟ فیه قولان: احدهما انّ الظّلّ ما بین طلوع الفجر و طلوع الشّمس مثل ظلّ الجنّة ظلّ ممدود لا شمس فیه و لا ظلمة. و القول الثّانی، هو اللّیل لانّه ظلّ الارض، و یعم الدّنیا کلّها، وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساکِناً اى دائما ثابتا لا یزول کما فى الجنّة. ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَیْهِ اى على الظّلّ دَلِیلًا لانّ بالشّمس یعرف الظّلّ، لو لا الشّمس ما عرف الظّلّ. و قیل جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَیْهِ دَلِیلًا اى تبیعا یتّبعه فینسخه. قال ابو عبیدة: الظّلّ ما نسخته الشّمس و هو بالغداة، و الفىء ما نسخ الشّمس و هو بعد الزّوال، سمّى فیئا لانّه فاء من جانب المغرب الى جانب المشرق. و قیل معناه جعلنا الشّمس مع الظّلّ دلیلا على وحدانیّة اللَّه عزّ و جل و کمال قدرته. و قیل جعلناهما دلیلا على اوقات الصّلاة و ذلک انّ اللَّه عزّ و جلّ علّق اوقات الصّلاة بالشّمس و الظّلّ. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۹۶ - گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم
گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم ابن یمین فَرومَدی : ماده تاریخها
شمارهٔ ۴ - تاریخ زیارت مزار یکی از بزرگان
ز هجرت نبوی رفته بود هفتصد و هشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۹۲ - مبادا بر سر من سایه بال هما افتد
مبادا بر سر من سایه بال هما افتد نهج البلاغه : نامه ها
نامه به مردم مصر هنگام فرستادن مالک اشتر به آنجا
و من كتاب له عليهالسلام إلى أهل مصر لما ولى عليهم الأشتر فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۱۹ - هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
هر شب به سر کوی تو آیم به فغان ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۳ - ای دلبر ما مباش بی دل بر ما
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما همام تبریزی : رباعیات
شماره ۳۲ - این سنگ که از آب روان می گردد
این سنگ که از آب روان می گردد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۸ - زهر فراق نوشم تا کام من برآید
زهر فراق نوشم تا کام من برآید وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۹۹ - دلی و طاقت صد آه آتشین دارم
دلی و طاقت صد آه آتشین دارم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۲۲ - ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۱ - از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم
از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۷ - پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است
پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۵ - به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟
به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟ خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۱ - لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۳۲ - ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس
ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۵۳ - از قول آقازین العابدین تاجر اردکانی به شخصی نگاشته
دو سال است از خدمت تمام سعادت دورم، و با آن مایه آمیزش و مودت بهر راه و روش از وصول دو سطر نگارش به کلی مهجور. مرا که از هر بابت به ترقیم و نگاشت چند کلمه نای ارادت توان بست و پاس خلوصیت را به اظهار برخی عنایات دل توان جست، چرا از روی لطف یادم نکنی؟ بنی نوع جنس را از هر مایه مخالطت و معاشرت مادام هستی با هم جز نمود محبت و نواخت و فزود تفقد و شناخت چنانچه نیک پیداست و بینم چه ثمر حاصل است و کدام اندیشه در دل؟ طبیب اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - یک قصیده
چو چنگ نالم و افغان که نغمه انگاری ترانه های کودکانه : بخش اول
نینی کوچولو
نینی کوچولو گل پسره
ترس از سوء عاقبت
و بیشتر خوفی که بر دل نیکان و متقین غالب است خوف سوء خاتمه است که دلهای عارفین از آن پاره پاره است، زیرا که در آن وقت امر، صعب و خطرناک است و بالاترین این اقسام خوف سابقه است، که خوف از روز ازل باشد از این جهت عبدالله انصاری گفته که: مردم از روز آخر می ترسند و من از روز اول. رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ؟.. الآیه هذا من رؤیة القلب و هى العلم، و المعنى الم تعلم انّ اللَّه هو الّذى مدّ الظّل؟ و یجوز ان یکون من رؤیة العین فتکون الرّؤیة بمعنى النّظر و لذلک قال: إِلى رَبِّکَ و المعنى الم تنظر الى صنع ربّک کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ؟ فیه قولان: احدهما انّ الظّلّ ما بین طلوع الفجر و طلوع الشّمس مثل ظلّ الجنّة ظلّ ممدود لا شمس فیه و لا ظلمة. و القول الثّانی، هو اللّیل لانّه ظلّ الارض، و یعم الدّنیا کلّها، وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساکِناً اى دائما ثابتا لا یزول کما فى الجنّة. ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَیْهِ اى على الظّلّ دَلِیلًا لانّ بالشّمس یعرف الظّلّ، لو لا الشّمس ما عرف الظّلّ. و قیل جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَیْهِ دَلِیلًا اى تبیعا یتّبعه فینسخه. قال ابو عبیدة: الظّلّ ما نسخته الشّمس و هو بالغداة، و الفىء ما نسخ الشّمس و هو بعد الزّوال، سمّى فیئا لانّه فاء من جانب المغرب الى جانب المشرق. و قیل معناه جعلنا الشّمس مع الظّلّ دلیلا على وحدانیّة اللَّه عزّ و جل و کمال قدرته. و قیل جعلناهما دلیلا على اوقات الصّلاة و ذلک انّ اللَّه عزّ و جلّ علّق اوقات الصّلاة بالشّمس و الظّلّ. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۹۶ - گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم
گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم ابن یمین فَرومَدی : ماده تاریخها
شمارهٔ ۴ - تاریخ زیارت مزار یکی از بزرگان
ز هجرت نبوی رفته بود هفتصد و هشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۹۲ - مبادا بر سر من سایه بال هما افتد
مبادا بر سر من سایه بال هما افتد نهج البلاغه : نامه ها
نامه به مردم مصر هنگام فرستادن مالک اشتر به آنجا
و من كتاب له عليهالسلام إلى أهل مصر لما ولى عليهم الأشتر فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۱۹ - هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
هر شب به سر کوی تو آیم به فغان ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۳ - ای دلبر ما مباش بی دل بر ما
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما همام تبریزی : رباعیات
شماره ۳۲ - این سنگ که از آب روان می گردد
این سنگ که از آب روان می گردد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۸ - زهر فراق نوشم تا کام من برآید
زهر فراق نوشم تا کام من برآید وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۹۹ - دلی و طاقت صد آه آتشین دارم
دلی و طاقت صد آه آتشین دارم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۲۲ - ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۱ - از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم
از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۷ - پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است
پرتوی روی تو بر کسوت خوبی علم است هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۵ - به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟
به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟ خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۱ - لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۳۲ - ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس
ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۵۳ - از قول آقازین العابدین تاجر اردکانی به شخصی نگاشته
دو سال است از خدمت تمام سعادت دورم، و با آن مایه آمیزش و مودت بهر راه و روش از وصول دو سطر نگارش به کلی مهجور. مرا که از هر بابت به ترقیم و نگاشت چند کلمه نای ارادت توان بست و پاس خلوصیت را به اظهار برخی عنایات دل توان جست، چرا از روی لطف یادم نکنی؟ بنی نوع جنس را از هر مایه مخالطت و معاشرت مادام هستی با هم جز نمود محبت و نواخت و فزود تفقد و شناخت چنانچه نیک پیداست و بینم چه ثمر حاصل است و کدام اندیشه در دل؟ طبیب اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - یک قصیده
چو چنگ نالم و افغان که نغمه انگاری ترانه های کودکانه : بخش اول
نینی کوچولو
نینی کوچولو گل پسره
