شماره ۱۰۹۶ - گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم

گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم
جان همی باید فدا کردن نسیمش را نه سیم ۱

روزگارم بس مشوّش کرده ای چون زلف خود
بی تو در تن می نخواهم جان شیرین حق علیم ۲

گر بود با دوست دوزخ هست فردوس برین
ورنه بی او کی توانم دید جنّات نعیم ۳

وعده ای دادی که کامت می دهم یک شب بده
وعده خود را وفا کن عادتست این از کریم ۴

گر خراج زلف و لعلت ملک هم باشد رواست
با دو زلف همچو جیم و با دهان همچو میم ۵

هر زمان خویت عزیز من دگرگون می شود
ای دریغا گر تو را بودی مزاجی مستقیم ۶

جز غمت در دل نیاید هر زمان در عشق تو
جز خیالت نیست ما را مونس و یار و ندیم ۷

آهنین پولاد را آه دل من نرم کرد
واین دل چون سنگ او بر ما نمی گردد رحیم ۸

سالها بگذشت تا یادم نیارد در جهان
خود نمی گویی که هرگز بنده ای دارم قدیم ۹