شماره ۲۲۲ - ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست

ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
گرانی غم من جذبه را کمند گسست ۱

در آتش تو برآمد نهیب ناله من
رگ فغان به دل نازک سپند گسست ۲

حدیث آن لب نوشین در انجمن کردم
مگس کمند هوس، از وصال قند گسست ۳

کدام صبح نفس، گرم ناله پردازی ست
که رشتهٔ نفس شمع مستمند گسست؟ ۴

ز قصر رفعت دل دست کوته است حزین
کمند همّت ازین کنگر بلند گسست ۵