خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. بلبل و پروانه نماد عاشقانی هستند که در مسیر عشق دچار درد و رنج می‌شوند. تاریکی جهان و ناملایمات آن، همراه با اشک و خون، تصویری از یک عشق پررنج را ترسیم می‌کند. در نهایت، مرگ عاشق و سوگواری شمع برای پروانه، پایان تلخ این داستان عاشقانه است.
مفاهیم عمیق عاشقانه، نمادگرایی پیچیده، و توصیف‌های احساسی و گاه تلخ موجود در شعر، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب می‌سازد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۲۲۱ - بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
این ره بزم، آن یکی، راه گلستان گرفت ۱
تیره شبستان دهر، جای نشستن نبود
دامن جان مرا، صحبت جانان گرفت ۲
جور جهان می شود، قسمت خونین دلان
خار، مکافات برق، ز آبله پایان گرفت ۳
خونی صد خانه است، اشک جهان گرد من
شکرکه این سیل خون، راه بیابان گرفت ۴
آن دل نامهربان سوخت به مرگ حزین
ماتم پروانه را، شمع به سامان گرفت ۵
این ره بزم، آن یکی، راه گلستان گرفت ۱
تیره شبستان دهر، جای نشستن نبود
دامن جان مرا، صحبت جانان گرفت ۲
جور جهان می شود، قسمت خونین دلان
خار، مکافات برق، ز آبله پایان گرفت ۳
خونی صد خانه است، اشک جهان گرد من
شکرکه این سیل خون، راه بیابان گرفت ۴
آن دل نامهربان سوخت به مرگ حزین
ماتم پروانه را، شمع به سامان گرفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - ای یوسف مصر از تو گرفتار محبت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
