این متن به بیان عظمت و جاودانگی ذات الهی میپردازد و اشاره میکند که همهچیز در برابر او ناچیز است. همچنین، تأکید دارد که اگرچه دسترسی به حضورش دشوار است، اما ستایش او همیشه کافی و وافی است.
مفاهیم عرفانی و مذهبی موجود در این متن نیاز به درک عمیقتری از فلسفه و عرفان دارد که معمولاً برای کودکان قابل هضم نیست. همچنین، استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایینتر دشوار باشد.
شماره ۳۲ - ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس
بیرون زتو جاهلند، تو عالم بس ۱
گر دستِ طلب به حضرتت مینرسد
از حضرتِ تو تعجیم دایم بس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.