در این متن، شاعر از عشق و جستجوی معشوق سخن میگوید و بیان میکند که عقل و جان در راه یافتن به او ناتوان هستند. او تأکید میکند که همه چیز در وجود معشوق خلاصه شده و جستجوی او بیمعناست، زیرا همه چیز خود اوست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۳۳ - کو عقل که در ره تو پوید آخر
کو جان که زعزّت تو گوید آخر ۱
پندار نگر! که ما ترا میجوییم
چون جمله توئی ترا که جوید آخر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.