این متن به ستایش و توصیف یک وجود متعالی و نامحدود میپردازد که فراتر از مکان و زمان است. شاعر از این وجود با عناوینی مانند «عین بقا» و «جان» یاد میکند و بر بینیازی و فرامکانی بودن آن تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۳۴ - ای عین بقا! در چه بقائی که نهای
در جای نه و کدام جانی که نهای ۱
ای جان تو از جا و جهت مستغنی
آخر تو کجائی و کجائی که نهای ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.