خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر از عشق و دل‌بستگی به معشوقی زیبا و دلجو سخن می‌گوید. او از رنج‌های عشق، حسادت به رقیبان، و درد دوری از معشوق می‌نالد و آرزو می‌کند که معشوق نیز به او مهر بورزد. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های ادبی، احساسات خود را بیان می‌کند.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۵ - به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟

به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟
هر چه گویم، به از آنست، چه گویم او را؟ ۱

مشنو، از بهر خدا، در حق من قول رقیب
که نکو نیست شنیدن خبر بد گو را ۲

آنکه بد خوی مرا داد چنان روی نکو
کاشکی خوی نکو هم دهد آن بد خو را ۳

تیغ بر من چه زنی؟ حیف که همچون تو کسی
بهر آزار سگی رنجه کند بازو را ۴

چشمت آهوست، نظر سوی رقیبان مفکن
پند بشنو، به سگان رام مکن آهو را ۵

بس که دارم المی بر دل از آزردن او
شب همه شب به خس و خار نهم پهلو را ۶

چون هلالی صفت روی نکو گویم و بس
که بسی معتقدم این صفت نیکو را ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴ - به روز غم، سگش خواهم، که پرسد خاکساران را
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - گه نمک ریزد به خم، گه بشکند پیمانه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.