جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۴۵ - مهر روی خوب در جان باشدم
مهر روی خوب در جان باشدم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مفاسد مال و ثروت
از آنچه گذشت روشن شد که مال مانند مار است، که هم در آن زهر است و هم «تریاق» مفاسد آن زهر آن، و فواید آن تریاقش است و هر که آنها را بشناسد می تواند از شر مال احتراز، و خیر آن را اخذ نماید و به جهت این مطلب می گوئیم: اما مفاسد مال بر دو قسم است: مفاسد دنیائی و دینی و آخرتی. ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۰
گاه را مکوش. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۰۴ - خوش لب ماست یک زمان بنشین
خوش لب ماست یک زمان بنشین مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۷۵ - گر چرخ پر از ناله کنم معذورم
گر چرخ پر از ناله کنم معذورم فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن ویس رامین را
به پاسخ گفت ویس ماه پیکر صغیر اصفهانی : مفردات
شماره ۹ - مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث است
مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۲۹ - بی رخت گل در چمن آشفتگی ها می کند
بی رخت گل در چمن آشفتگی ها می کند نسیمی : غزلیات
شماره ۳۳ - سلطان غمت را دل پردرد مقام است
سلطان غمت را دل پردرد مقام است ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۷۲ - ما خانه ز خانه قلندر کردیم
ما خانه ز خانه قلندر کردیم قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۳ - در ستایش پادشاه جمجاه محمدشاه غازی طابالله ثراه گوید
شباهنگام کز انبوه اختر صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۷ - آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ
آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد
باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۸۴ - خنجر بکف تو کز صفا رم زده است
خنجر بکف تو کز صفا رم زده است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۵۳ - برفت از برم آن نگار یگانه
برفت از برم آن نگار یگانه سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۱۳ - یار ما رندست و با او یار میباید شدن
یار ما رندست و با او یار میباید شدن عطار نیشابوری : خسرونامه
بازگردیدن بسر قصه
الا ای کبک کهسار معانی سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۴ - دزدی به خانهٔ پارسایی در آمد؛ چندان که جست چیزی نیافت
دزدی به خانهٔ پارسایی در آمد؛ چندان که جست چیزی نیافت. دلتنگ شد. پارسا خبر شد. گلیمی که بر آن خفته بود در راه دزد انداخت تا محروم نشود. مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۰ - عیسی روح، گرسنهست چو زاغ
عیسیِ روح، گُرسنَهست چو زاغ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۷۰ - به قامت تو که تشویش سرو بستان است
به قامت تو که تشویش سرو بستان است
شماره ۹۴۵ - مهر روی خوب در جان باشدم
مهر روی خوب در جان باشدم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مفاسد مال و ثروت
از آنچه گذشت روشن شد که مال مانند مار است، که هم در آن زهر است و هم «تریاق» مفاسد آن زهر آن، و فواید آن تریاقش است و هر که آنها را بشناسد می تواند از شر مال احتراز، و خیر آن را اخذ نماید و به جهت این مطلب می گوئیم: اما مفاسد مال بر دو قسم است: مفاسد دنیائی و دینی و آخرتی. ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۰
گاه را مکوش. شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۰۴ - خوش لب ماست یک زمان بنشین
خوش لب ماست یک زمان بنشین مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۷۵ - گر چرخ پر از ناله کنم معذورم
گر چرخ پر از ناله کنم معذورم فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن ویس رامین را
به پاسخ گفت ویس ماه پیکر صغیر اصفهانی : مفردات
شماره ۹ - مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث است
مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۲۹ - بی رخت گل در چمن آشفتگی ها می کند
بی رخت گل در چمن آشفتگی ها می کند نسیمی : غزلیات
شماره ۳۳ - سلطان غمت را دل پردرد مقام است
سلطان غمت را دل پردرد مقام است ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۷۲ - ما خانه ز خانه قلندر کردیم
ما خانه ز خانه قلندر کردیم قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۳ - در ستایش پادشاه جمجاه محمدشاه غازی طابالله ثراه گوید
شباهنگام کز انبوه اختر صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۷ - آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ
آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد
باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۸۴ - خنجر بکف تو کز صفا رم زده است
خنجر بکف تو کز صفا رم زده است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۵۳ - برفت از برم آن نگار یگانه
برفت از برم آن نگار یگانه سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۱۳ - یار ما رندست و با او یار میباید شدن
یار ما رندست و با او یار میباید شدن عطار نیشابوری : خسرونامه
بازگردیدن بسر قصه
الا ای کبک کهسار معانی سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۴ - دزدی به خانهٔ پارسایی در آمد؛ چندان که جست چیزی نیافت
دزدی به خانهٔ پارسایی در آمد؛ چندان که جست چیزی نیافت. دلتنگ شد. پارسا خبر شد. گلیمی که بر آن خفته بود در راه دزد انداخت تا محروم نشود. مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۰ - عیسی روح، گرسنهست چو زاغ
عیسیِ روح، گُرسنَهست چو زاغ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۷۰ - به قامت تو که تشویش سرو بستان است
به قامت تو که تشویش سرو بستان است
