عطار نیشابوری : بخش هشتم
الحكایة و التمثیل
آن یکی دیوانه در بغداد شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶۵ - خامی بود سر از پی دنیا گذاشتن
خامی بود سر از پی دنیا گذاشتن مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۴۸ - خداوند خداوندان اسرار
خداوندِ خداوندانِ اَسْرار سعدی : غزلیات
غزل ۳۸۶ - شب دراز به امید صبح بیدارم
شب دراز به امید صبح بیدارم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۴۸ - جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟
جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۳ - جان غریب ازین جهان میل وطن نمی کند
جان غریب ازین جهان میل وطن نمی کند عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۳۰ - گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی
گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی اثیر اخسیکتی : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان
ای بنده ی لب تو لب آبدار می صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را
چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۱ - گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۸۰ - بزرگوارا سالی زیادت است که من
بزرگوارا سالی زیادت است که من ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۹ - هُمر -اَبرخیس
ابرخیس از تفاخر با همر گفت ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۷۳ - سرود شاعر
ما فقیران که روز در تعبیم جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۴۲ - التفات نکردن یوسف به زلیخا در کفر و التفات به وی پس از توحید
زلیخا کرد بعد از رهنشینی سنایی غزنوی : طریق التحقیق
اول ما خلق الله تعالی نوری
تو چه دانی چه در معنی سفت اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۸ - بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم
بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم نهج البلاغه : خطبه ها
توحید و نبوت
و من خطبة له عليهالسلام في اللّه و في الرسول الأكرم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - کام دل از لب شکرشکنی شیرین کن
کام دل از لب شکرشکنی شیرین کن فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱ - به بغداد بنشست بر تخت عاج
به بغداد بنشست بر تخت عاج صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۷۷ - کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
الحكایة و التمثیل
آن یکی دیوانه در بغداد شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶۵ - خامی بود سر از پی دنیا گذاشتن
خامی بود سر از پی دنیا گذاشتن مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۴۸ - خداوند خداوندان اسرار
خداوندِ خداوندانِ اَسْرار سعدی : غزلیات
غزل ۳۸۶ - شب دراز به امید صبح بیدارم
شب دراز به امید صبح بیدارم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۴۸ - جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟
جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۳ - جان غریب ازین جهان میل وطن نمی کند
جان غریب ازین جهان میل وطن نمی کند عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۳۰ - گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی
گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی اثیر اخسیکتی : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان
ای بنده ی لب تو لب آبدار می صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را
چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۱ - گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۸۰ - بزرگوارا سالی زیادت است که من
بزرگوارا سالی زیادت است که من ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۹ - هُمر -اَبرخیس
ابرخیس از تفاخر با همر گفت ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۷۳ - سرود شاعر
ما فقیران که روز در تعبیم جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۴۲ - التفات نکردن یوسف به زلیخا در کفر و التفات به وی پس از توحید
زلیخا کرد بعد از رهنشینی سنایی غزنوی : طریق التحقیق
اول ما خلق الله تعالی نوری
تو چه دانی چه در معنی سفت اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۸ - بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم
بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم نهج البلاغه : خطبه ها
توحید و نبوت
و من خطبة له عليهالسلام في اللّه و في الرسول الأكرم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - کام دل از لب شکرشکنی شیرین کن
کام دل از لب شکرشکنی شیرین کن فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱ - به بغداد بنشست بر تخت عاج
به بغداد بنشست بر تخت عاج صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۷۷ - کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
