خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۰۷ - الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چ
الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چه کار است. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی
دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۹۵ - ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده
ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۶۲ - صبا برگو بآن شیرین که گاهی
صبا برگو بآن شیرین که گاهی ملا احمد نراقی : باب چهارم
حقیقت دنیا در حق بندگان
و اما حقیقت دنیا در حق بندگان عبارت است از آنچه پیش از مردان از برای ایشان حاصل می شود و آنچه را بعد از مردن بیابند آن آخرت است پس هر چه پیش از مردن از برای بنده در آن بهره و حظی و غرضی و لذتی است آن دنیاست در حق او و از برای او دو نوع علاقه به آن چیز است یکی علاقه دل، که دوستی آن است و دیگری گرفتاری بدن، که مشغول شدن به اصلاح و تربیت آن است، تا استیفای حظ خود را از آن کند. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت
روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - ای عشق، حیات جاودان همهای
ای عشق، حیات جاودان همهای عطار نیشابوری : مظهر
در آفرینش انسان و مبدأو معاد او فرماید
ترا در علم معنی راه دادند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۰۳ - ای دوست، بیا، که ما توراییم
ای دوست، بیا، که ما توراییم سعدی : رباعیات
رباعی ۲۹ - بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت
بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت مولوی : رباعیات
رباعی ۳۴۱ - زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است
زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۷۸ - با بیخبران اگر نشستی بردی
با بیخبران اگر نشستی بردی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۲۹ - ندونم لوت و عریانم که کرده
ندونم لوت و عریانم که کرده مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق
چون دلِ آن آبْ زینها خالی است مولانا خالد نقشبندی : اشعار کردی
شماره ۲ (موو لا نا ئه م پارچه شیعره ی له مه دینه ی مو نه ووه ره وتووه)
وه ئه دال نه که م ... وه ئه ودال نه که م اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۴۲ - ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای
ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۶۳ - آه چه دیوانه شدم در طلب سلسلهیی
آه چه دیوانه شُدم در طَلَبِ سِلْسِلهیی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۳۰۱ - تا با خبرم ز تو ندارم خبری
تا با خبرم ز تو ندارم خبری خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۱۲ - الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گرو
الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گروه هزار قسم شدند همه روی از بلا برگردانیدند مگر یک گروه اندک که روی گردان نشدند و عاشق وار سر به کوی بلا نهادند و از بلا نیندیشیدند و گفتند ما را همان دولت بس که تحمل اندوه تو گشتیم و غم بلای تو خوردیم و یک یک بزبان حال می گفتند : هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۲۴- ابوتراب عسکر بن الحُصَین النَّسَفی، رضی اللّه عنه
و منهم: امام متوکلان، و گزیدهٔ اهل زمان، ابوتراب عسکر بن الحُصَین النَّسَفی، رضی اللّه عنه
مناجات ۱۰۷ - الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چ
الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چه کار است. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی
دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۹۵ - ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده
ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۶۲ - صبا برگو بآن شیرین که گاهی
صبا برگو بآن شیرین که گاهی ملا احمد نراقی : باب چهارم
حقیقت دنیا در حق بندگان
و اما حقیقت دنیا در حق بندگان عبارت است از آنچه پیش از مردان از برای ایشان حاصل می شود و آنچه را بعد از مردن بیابند آن آخرت است پس هر چه پیش از مردن از برای بنده در آن بهره و حظی و غرضی و لذتی است آن دنیاست در حق او و از برای او دو نوع علاقه به آن چیز است یکی علاقه دل، که دوستی آن است و دیگری گرفتاری بدن، که مشغول شدن به اصلاح و تربیت آن است، تا استیفای حظ خود را از آن کند. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت
روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - ای عشق، حیات جاودان همهای
ای عشق، حیات جاودان همهای عطار نیشابوری : مظهر
در آفرینش انسان و مبدأو معاد او فرماید
ترا در علم معنی راه دادند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۰۳ - ای دوست، بیا، که ما توراییم
ای دوست، بیا، که ما توراییم سعدی : رباعیات
رباعی ۲۹ - بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت
بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت مولوی : رباعیات
رباعی ۳۴۱ - زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است
زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۷۸ - با بیخبران اگر نشستی بردی
با بیخبران اگر نشستی بردی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۲۹ - ندونم لوت و عریانم که کرده
ندونم لوت و عریانم که کرده مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق
چون دلِ آن آبْ زینها خالی است مولانا خالد نقشبندی : اشعار کردی
شماره ۲ (موو لا نا ئه م پارچه شیعره ی له مه دینه ی مو نه ووه ره وتووه)
وه ئه دال نه که م ... وه ئه ودال نه که م اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۴۲ - ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای
ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۶۳ - آه چه دیوانه شدم در طلب سلسلهیی
آه چه دیوانه شُدم در طَلَبِ سِلْسِلهیی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۳۰۱ - تا با خبرم ز تو ندارم خبری
تا با خبرم ز تو ندارم خبری خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۱۲ - الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گرو
الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گروه هزار قسم شدند همه روی از بلا برگردانیدند مگر یک گروه اندک که روی گردان نشدند و عاشق وار سر به کوی بلا نهادند و از بلا نیندیشیدند و گفتند ما را همان دولت بس که تحمل اندوه تو گشتیم و غم بلای تو خوردیم و یک یک بزبان حال می گفتند : هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۲۴- ابوتراب عسکر بن الحُصَین النَّسَفی، رضی اللّه عنه
و منهم: امام متوکلان، و گزیدهٔ اهل زمان، ابوتراب عسکر بن الحُصَین النَّسَفی، رضی اللّه عنه
