نصرالله منشی : باب الملک والطائر فنزة
بخش ۶ - ملک گفت: هیچ کس برنفع و ضر در حق کسی بی خواست باری عز اسمه قادر نتواند بود و اندک و بسیار و خرد و بزرگ آن بتقدیری سابق و حکمی مبرم باز بسته است، چنانک
ملک گفت: هیچ کس برنفع و ضر در حق کسی بی خواست باری عز اسمه قادر نتواند بود و اندک و بسیار و خرد و بزرگ آن بتقدیری سابق و حکمی مبرم باز بسته است، چنانکه مفاتحت پسر من و مکافات تو بقضای آسمانی و مشیت ایزدی نفاذ یافت، و ایشان علت آن غرض و شرط آن حکم بودند، ما را بمقادیر آسمانی مواخذت منمای، که اگر این هجر اتفاق افتد بتقسیم خاطر و التفات ضمیر کشد، و شادمانگی و مسرت از کامرانی و بسطت آنگاه مهنا گردد که اتباع و پیوستگان را ازان نصیبی باشد. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۶۷ - مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده
مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۷۷ - دل سوختهٔ جمال او میبینم
دل سوختهٔ جمال او میبینم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۶ - بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری
بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱ - آغاز
الهی غنچه ی امید بگشای فردوسی : فردوسی
هجونامه (منتسب)
نظامی عروضی در کتاب چهارمقاله آورده که چون فردوسی از ناچیزی صلهٔ سلطان محمود غزنوی رنجید از غزنه گریخت و به طبرستان نزد سپهبد شهریار از آل باوند رفت و محمود را هجا گفت. اما به خواست سپهبد آن هجونامه را نابود کرد و تنها شش بیت از آن باقی ماند که نظامی عروضی آن را در چهارمقاله نقل کرده است. فضولی : غزلیات
شماره ۷ - چو از غم کنم چاک پیراهنم را
چو از غم کنم چاک پیراهنم را اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نمود چاک گریبان تنت که نسترن است
نمود چاک گریبان تنت که نسترن است همام تبریزی : غزلیات
شماره ۵۱ - دلم شکست بدان زلف های پر شکنش
دلم شکست بدان زلف های پر شکنش کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۲۹ - تا سوز تو از میان جان بنشانم
تا سوز تو از میان جان بنشانم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۹ - حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟ انوری : غزلیات
غزل ۲۵۱ - ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو
ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۷۹ - با من چو زمانه تیر در شست گرفت
با من چو زمانه تیر در شست گرفت قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۲۹ - پیش از خبر آیی نفسی، خوب‌ترست
پیش از خبر آیی نفسی، خوب‌ترست باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۷۱ - الهی دل بلا بی دل بلا بی
الهی دل بلا بی دل بلا بی بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۲ - در نعت نبی اکرم صلوات الله علیه
هزارن درودوهزاران سلام طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۰ - کدام شب که فغانم بآسمان نرسد
کدام شب که فغانم بآسمان نرسد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۸۱ - در درد عشق یک دل بیدار می نبینم
در درد عشق یک دل بیدار می نبینم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۵۹ - به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی
به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۰ - ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد
ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد
بخش ۶ - ملک گفت: هیچ کس برنفع و ضر در حق کسی بی خواست باری عز اسمه قادر نتواند بود و اندک و بسیار و خرد و بزرگ آن بتقدیری سابق و حکمی مبرم باز بسته است، چنانک
ملک گفت: هیچ کس برنفع و ضر در حق کسی بی خواست باری عز اسمه قادر نتواند بود و اندک و بسیار و خرد و بزرگ آن بتقدیری سابق و حکمی مبرم باز بسته است، چنانکه مفاتحت پسر من و مکافات تو بقضای آسمانی و مشیت ایزدی نفاذ یافت، و ایشان علت آن غرض و شرط آن حکم بودند، ما را بمقادیر آسمانی مواخذت منمای، که اگر این هجر اتفاق افتد بتقسیم خاطر و التفات ضمیر کشد، و شادمانگی و مسرت از کامرانی و بسطت آنگاه مهنا گردد که اتباع و پیوستگان را ازان نصیبی باشد. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۶۷ - مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده
مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۷۷ - دل سوختهٔ جمال او میبینم
دل سوختهٔ جمال او میبینم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۶ - بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری
بد می‌کنی و نیک طمع می‌داری جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱ - آغاز
الهی غنچه ی امید بگشای فردوسی : فردوسی
هجونامه (منتسب)
نظامی عروضی در کتاب چهارمقاله آورده که چون فردوسی از ناچیزی صلهٔ سلطان محمود غزنوی رنجید از غزنه گریخت و به طبرستان نزد سپهبد شهریار از آل باوند رفت و محمود را هجا گفت. اما به خواست سپهبد آن هجونامه را نابود کرد و تنها شش بیت از آن باقی ماند که نظامی عروضی آن را در چهارمقاله نقل کرده است. فضولی : غزلیات
شماره ۷ - چو از غم کنم چاک پیراهنم را
چو از غم کنم چاک پیراهنم را اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نمود چاک گریبان تنت که نسترن است
نمود چاک گریبان تنت که نسترن است همام تبریزی : غزلیات
شماره ۵۱ - دلم شکست بدان زلف های پر شکنش
دلم شکست بدان زلف های پر شکنش کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۲۹ - تا سوز تو از میان جان بنشانم
تا سوز تو از میان جان بنشانم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۹ - حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟ انوری : غزلیات
غزل ۲۵۱ - ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو
ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۷۹ - با من چو زمانه تیر در شست گرفت
با من چو زمانه تیر در شست گرفت قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۲۹ - پیش از خبر آیی نفسی، خوب‌ترست
پیش از خبر آیی نفسی، خوب‌ترست باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۷۱ - الهی دل بلا بی دل بلا بی
الهی دل بلا بی دل بلا بی بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۲ - در نعت نبی اکرم صلوات الله علیه
هزارن درودوهزاران سلام طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۰ - کدام شب که فغانم بآسمان نرسد
کدام شب که فغانم بآسمان نرسد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۸۱ - در درد عشق یک دل بیدار می نبینم
در درد عشق یک دل بیدار می نبینم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۵۹ - به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی
به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۰ - ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد
ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد