قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷ - و له فی المدیحة
صبح برآمد به کوه مهر درخشان عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۵ - این بیخودیی که من در آن افتادم
این بیخودیی که من در آن افتادم سعدی : قطعات
شماره ۱۴۶ - پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟
پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟ اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۴۱ - در خمار هجر تا کی جان من
در خمار هجر تا کی جان من عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۷۵ - ایوب به صبر خویشتن می نازد
ایوب به صبر خویشتن می نازد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۲۱ - ای ز سودای تو دل شیدا شده
ای ز سودای تو دل شیدا شده اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
جهان از عشق و عشق از سینه تست
جهان از عشق و عشق از سینه تست سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟!
این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟! ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۳۰ - بیچاره حسود بی بصر خواهد شد
بیچاره حسود بی بصر خواهد شد سعدی : غزلیات
غزل ۲۶۰ - من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود
من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد
فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۵ - ای برهمن آن عارض چون لاله پرست
ای برهمن آن عارض چون لاله پرست قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۹۷ - در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست
در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۸ - آن پیر نه دل که جان ندارد
آن پیر نه دل که جان ندارد ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۱۱۹ - پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۰۱ - بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش
بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۶۷ - دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم
دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم احمد شاملو : هوای تازه
غزلِ بزرگ
همه بتهایم را میشکنم رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۲ - صفایی نراقی
و هُوَ کهف الفضلا و المعاصرین، ملّا احمدبن ملّا مهدی نراقی(ره). نراق از قراء کاشان و ملا مهدی، مجتهدی است والاشأن. باری والد مولانا احمد از مجتهدین امامیه بود و در فقه و اصول تصنیفات نمود. خود هم از اهل اجتهاد و سالک مسلک صلاح و سداد است. صاحب کمالات صوری و معنوی و در زهد و ورع او را پایهٔ قوی است. با این حال به وجد و ذوق معروف و به خوش فطرتی و شیرین مشربی موصوف. وقتی در کاشان مدرسهای بنا میکردند مولانا عبور نموده، این بیت اول را بدیهةً فرموده. بسیارخوب گفته. چند بیت دیگر هم از اوست. مثنوی نیز دارد موسوم به چهار سفر. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴۳ - خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟
خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷ - و له فی المدیحة
صبح برآمد به کوه مهر درخشان عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۵ - این بیخودیی که من در آن افتادم
این بیخودیی که من در آن افتادم سعدی : قطعات
شماره ۱۴۶ - پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟
پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟ اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۴۱ - در خمار هجر تا کی جان من
در خمار هجر تا کی جان من عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۷۵ - ایوب به صبر خویشتن می نازد
ایوب به صبر خویشتن می نازد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۲۱ - ای ز سودای تو دل شیدا شده
ای ز سودای تو دل شیدا شده اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
جهان از عشق و عشق از سینه تست
جهان از عشق و عشق از سینه تست سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟!
این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟! ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۳۰ - بیچاره حسود بی بصر خواهد شد
بیچاره حسود بی بصر خواهد شد سعدی : غزلیات
غزل ۲۶۰ - من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود
من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد
فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۵ - ای برهمن آن عارض چون لاله پرست
ای برهمن آن عارض چون لاله پرست قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۹۷ - در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست
در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۸ - آن پیر نه دل که جان ندارد
آن پیر نه دل که جان ندارد ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۱۱۹ - پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۰۱ - بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش
بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۶۷ - دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم
دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم احمد شاملو : هوای تازه
غزلِ بزرگ
همه بتهایم را میشکنم رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۲ - صفایی نراقی
و هُوَ کهف الفضلا و المعاصرین، ملّا احمدبن ملّا مهدی نراقی(ره). نراق از قراء کاشان و ملا مهدی، مجتهدی است والاشأن. باری والد مولانا احمد از مجتهدین امامیه بود و در فقه و اصول تصنیفات نمود. خود هم از اهل اجتهاد و سالک مسلک صلاح و سداد است. صاحب کمالات صوری و معنوی و در زهد و ورع او را پایهٔ قوی است. با این حال به وجد و ذوق معروف و به خوش فطرتی و شیرین مشربی موصوف. وقتی در کاشان مدرسهای بنا میکردند مولانا عبور نموده، این بیت اول را بدیهةً فرموده. بسیارخوب گفته. چند بیت دیگر هم از اوست. مثنوی نیز دارد موسوم به چهار سفر. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴۳ - خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟
خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟
