این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و شیدایی دل به معشوق است. شاعر از عشق و جستجوی معشوق سخن می‌گوید و از تأثیر این عشق بر جان و دل عاشقان می‌نویسد. معشوق در این متن به عنوان موجودی یگانه و بی‌نظیر توصیف می‌شود که عاشقان را به خود جذب کرده و آن‌ها را در جستجوی خود به تکاپو انداخته است. همچنین، شاعر از گم‌شدگی خود در این جستجو و ناتوانی در یافتن معشوق سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۷۲۱ - ای ز سودای تو دل شیدا شده
زآتش عشق تو آب ما شده ۱
عاشقان در جست و جویت صد هزار
تو چو دری در بن دریا شده ۲
از میان آب و گل برخاسته
در میان جان و دل پیدا شده ۳
عاشقان را بر امید روی تو
خون دل پالوده و جانها شده ۴
تو ز جمله فارغ و مشغول خویش
خود به عشق خویش ناپروا شده ۵
دیده روی خویشتن در آینه
بر جمال خویشتن شیدا شده ۶
ما همه پروانهٔ پر سوخته
تو چو شمع از نور خود یکتا شده ۷
یوسف اندر ملک مصر و سلطنت
دیدهٔ یعقوب نابینا شده ۸
گم شدم در جست و جویت روز و شب
چند بازت جویم ای گم ناشده ۹
چون دل عطار در عالم دلی
می‌نبینم از تو خون پالا شده ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
