صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۳۰ - خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است
خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۵۰ - از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای
از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۶۶ - صنم گفتم دلا جان تازه کردی
صنم گفتم دلا جان تازه کردی
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۸۵ - رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدم
رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدم
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۹۶ - تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود
تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۴۵ - هیچ گه ناله ی من گوش زد آن مه نیست
هیچ گه ناله ی من گوش زد آن مه نیست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۰۱ - شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
امیر معزی : رباعیات
شماره ۵۰ - خالق همه اقبال خلایق به تو داد
خالق همه اقبال خلایق به تو داد
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۱۳۷ - چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد
چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۳۵ - چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۳ - آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۶۵ - گر باد شوم، در آیمت پیرامن
گر باد شوم، در آیمت پیرامن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۷ - دل می برد ز قند مکرر کلام من
دل می برد ز قند مکرر کلام من
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۳۶ - در طبع تو ناکسی و در دست تو زر
در طبع تو ناکسی و در دست تو زر
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - بی کس تر ازین عاشق دل خسته کسی نیست
بی کس تر ازین عاشق دل خسته کسی نیست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۴۸ - ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۷ - ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۴۴ - در بیان آنکه مرد خدا چون پیش از مرگ بمیرد که موتوا قبل ان تموتوا و او را هستی نماند قائم بحق باشد هرچه او گوید گفتۀ حق باشد که اذا احببت عبداً کنت له سمعاً و بصراً و لساناً بی یسمع و بی یبصر و بی ینطق و بی یمشی الی آخره و در تفسیر این آیت که ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی
مصطفی در خبر چنین فرمود
رشیدالدین میبدی : ۶۷- سورة الملک- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۴۲ - آن شیوه که غارت گر صد قافله جان نیست
آن شیوه که غارت گر صد قافله جان نیست