غزل ۱۰۳۰ - خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است

خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است
بر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است ۱

بیستون پهلو تهی از تیشه فرهاد کرد
پنجه در سر پنجه فولاد کردن مشکل است ۲

دل سیه ناگشته در احیای او تعجیل کن
ورنه خون مرده را ایجاد کردن مشکل است ۳

چون به پای خود برون آیم من از زندان عشق؟
زین دبستان طفل را آزاد کردن مشکل است ۴

نیست ممکن باده گلگون به حال آرد مرا
خانه خود را به سیل آباد کردن مشکل است ۵

بی خموشی نیست ممکن دل زبان آور شود
شمع روشن در گذار باد کردن مشکل است ۶

آه کز نازک مزاجی پیش آن بیدادگر
بستن لب مشکل و فریاد کردن مشکل است ۷

ای ستمگر دست از اصلاح خط کوتاه کن
خامه داخل در خط استاد کردن مشکل است ۸

ای که گویی در حریم کعبه ما را یاد کن
در حریم وصل خود را یاد کردن مشکل است ۹

نیست آسان بر هوای نفس خود غالب شدن
چون سلیمان تختگاه از باد کردن مشکل است ۱۰

می توانم خاک نومیدی به چشم دام زد
خون ز وحشت در دل صیاد کردن مشکل است ۱۱

می توانم خاک نومیدی به چشم دام زد
خون ز وحشت در دل صیاد کردن مشکل است ۱۲

گر نپردازد به حال سینه درد و داغ عشق
صائب این ویرانه را آباد کردن مشکل است ۱۳