خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر قلب و ذهن خود سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلفهای تابیده، باروی اندیشه و زنخدان معشوق، احساسات خود را بیان میکند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان و تصاویر شاعرانه ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۷ - چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد
چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد
آن تافته زلف بر دلم شیبی زد ۱
اندیشه چو باروی تو آسیبی زد
از دور زنخدان توام سیبی زد ۲
آن تافته زلف بر دلم شیبی زد ۱
اندیشه چو باروی تو آسیبی زد
از دور زنخدان توام سیبی زد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - گر زر گردی جفا عیار تو بود
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - رویی که چو او چرخ فلک ننگارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.