جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۹۰ - تا چند حال ما را آشفته داری ای دل
تا چند حال ما را آشفته داری ای دل حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - عقل دور است از آن جهان که منم
عقل دور است از آن جهان که منم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۶۱ - می مغانه که از درد شور و شر صاف است
می مغانه که از درد شور و شر صاف است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۸۹ - گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم
گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع
تا دیده ز دل، نیم قدم ره به میان است حافظ : غزلیات
غزل ۷۴ - حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست
حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۰ - در نکوهش صوفیان این زمان و نارسا بودن افعال با اقوالشان
هیچ دانی چیست صوفی مشربی ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۵۲ - ای باد بیا و بوی گلزار بیار
ای باد بیا و بوی گلزار بیار ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب سی و یکم - در حَیَا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَمْ یَعْلَمْ بِاَنَّ اللّهَ یَرَیٰ. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۶۷ - من دولت وصالش از بی نیاز خواهم
من دولت وصالش از بی نیاز خواهم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۶۲ - هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد
هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۷ - عرفی که همیشه در سلامت رو داشت
عرفی که همیشه در سلامت رو داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸ - چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا
چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا انوری : غزلیات
غزل ۱۱۰ - عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۹۲ - تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ
تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۶۹ - هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ رشیدالدین میبدی : ۵۱- سورة الذاریات
۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۶ - رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است
رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است ادیب الممالک : قصاید
شماره ۳۱ - ای دوخته بر قد تو دیبای صدارت
ای دوخته بر قد تو دیبای صدارت اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۵۷ - نی گفت که پای در گلم بود بسی
نی گفت که پای در گلم بود بسی
شماره ۸۹۰ - تا چند حال ما را آشفته داری ای دل
تا چند حال ما را آشفته داری ای دل حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - عقل دور است از آن جهان که منم
عقل دور است از آن جهان که منم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۶۱ - می مغانه که از درد شور و شر صاف است
می مغانه که از درد شور و شر صاف است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۸۹ - گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم
گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع
تا دیده ز دل، نیم قدم ره به میان است حافظ : غزلیات
غزل ۷۴ - حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست
حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۰ - در نکوهش صوفیان این زمان و نارسا بودن افعال با اقوالشان
هیچ دانی چیست صوفی مشربی ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۵۲ - ای باد بیا و بوی گلزار بیار
ای باد بیا و بوی گلزار بیار ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب سی و یکم - در حَیَا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَمْ یَعْلَمْ بِاَنَّ اللّهَ یَرَیٰ. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۶۷ - من دولت وصالش از بی نیاز خواهم
من دولت وصالش از بی نیاز خواهم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۶۲ - هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد
هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۷ - عرفی که همیشه در سلامت رو داشت
عرفی که همیشه در سلامت رو داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸ - چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا
چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا انوری : غزلیات
غزل ۱۱۰ - عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۹۲ - تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ
تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۶۹ - هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ رشیدالدین میبدی : ۵۱- سورة الذاریات
۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۶ - رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است
رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است ادیب الممالک : قصاید
شماره ۳۱ - ای دوخته بر قد تو دیبای صدارت
ای دوخته بر قد تو دیبای صدارت اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۵۷ - نی گفت که پای در گلم بود بسی
نی گفت که پای در گلم بود بسی