فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
در چشم ستاره
در پهنه دشت رهنوردی پیداست
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۱ - بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را
بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را
اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۱۵ - هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد
هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد
ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۱۴ - قصّهٔ فضل سهل
در مجلّد پنجم بیاورده‌ام که امیر مسعود، رضی اللّه عنه، در بلخ آمد روز یکشنبه نیمه ذی الحجّة سنه إحدی و عشرین و اربعمائه‌ و براندن کار ملک مشغول شد و گفتی جهان عروسی آراسته را ماند، کار یکرویه شده‌ و اولیا و حشم و رعایا بطاعت و بندگی این خداوند بیارامیده.
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۳ - شادم که ز من بر دل کس باری نیست
شادم که ز من بر دل کس باری نیست
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۸۸ - چون ماه نو از مشرق انوار برآمد
چون ماه نو از مشرق انوار برآمد
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۷۶ - چند عمرم در شب هجران به ماتم بگذرد
چند عمرم در شب هجران به ماتم بگذرد
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۳ - عمریست که میرود دل اندر ره دوست
عمریست که میرود دل اندر ره دوست
جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - وله
سزد که یزد نوازد ببام گردون کوس
رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف‏
۱۵ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ اخْتارَ مُوسى‏ قَوْمَهُ این نصب میم در قوم خواهى بنزع خافض نه، یعنى: من قومه، فحذف «من»، کقول الفرزدق:
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۸۰ - گشاده رویی من برد دست خصم از کار
گشاده رویی من برد دست خصم از کار
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۴ - چون خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را
چون خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را
فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲ - با هنر او همه هنرها یافه
با هنر او همه هنرها یافه
غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۱۷ - آفات نکاح
و اما آفات نکاح سه است:
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۸۷ - هر دمم در امتحان چندی کشی
هر دمم در امتحان چندی کشی
فضولی : ساقی نامه
بخش ۱۳ - مناظره با قانون
شبی داشتم صحبتی چون ارم
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - غرهٔ ما جز آن عارض شهرآرا نیست
غرهٔ ما جز آن عارض شهرآرا نیست
سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین
اندر قرابت فقیه گوید
ور بود خود فقیه خویشاوند
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت
ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۹ - ایچشمه آفتاب با روی چو ماه
ایچشمه آفتاب با روی چو ماه