خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از فردی سخن میگوید که ظاهراً سالم و شاداب به نظر میرسید، اما در درونش رنج و درد پنهانی داشت. این تضاد بین ظاهر و باطن با تصاویر شعله در موها و نالههای خوشهای نشان داده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این موضوعات ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۷ - عرفی که همیشه در سلامت رو داشت
عرفی که همیشه در سلامت رو داشت
دیدم که عجب جای از آن بد خو داشت ۱
صذ بیشهٔ شعله داشت در هر بن مو
صد خوشهٔ ناله بر سر هر مو داشت ۲
دیدم که عجب جای از آن بد خو داشت ۱
صذ بیشهٔ شعله داشت در هر بن مو
صد خوشهٔ ناله بر سر هر مو داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶ - با سال و مه ام دقیقه و ساعت نیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۸ - آنم که رعیت کمینم دهر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.