صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
در دل هر که ذوق شبگیرست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
در آن دریا که او را ساحلی نیست
در آن دریا که او را ساحلی نیست میرزاده عشقی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - نطق لرد معروف!
به لندن کرد نطقی، لرد معروف ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۷۸ - سرشک آتش‌گون
فغان ز دست تو ای روزگار کج بنیاد! فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت
راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۶۱ - عشق را پا و سر پدید نشد
عشق را پا و سر پدید نشد شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۷۹ - تا بیانش در کنار آورده ایم
تا بیانش در کنار آورده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۳ - کسی برون سرازین بحربیکرانه کند
کسی برون سرازین بحربیکرانه کند بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون
بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۹
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم، سعدی : باب هشتم در شکر بر عافیت
سر آغاز - نفس می‌نیارم زد از شکر دوست
نفس می‌نیارم زد از شکر دوست رفیق اصفهانی : قطعات
شماره ۶ - گر بدین گونه که با من زین بیش
گر بدین گونه که با من زین بیش جامی : دفتر اول
بخش ۸۷ - مناجات
ای خدا کمترین گدای توام مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳ - کجاست مطرب جان تا ز نعره‌های صلا
کجاست مُطربِ جان تا زِ نَعره‌هایِ صَلا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۹۸ - هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش
هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۹ - صنما، خرگه توام، که بسازی و برکنی
صَنَما، خَرگهِ تواَم، که بسازیّ و بَرکَنی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۴۶ - خواری، شرف مردم دانا باشد
خواری، شرف مردم دانا باشد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۰۴ - ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده
ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۵۸ - الا ای نقش روحانی، چرا از ما گریزانی؟
اَلا ای نَقْشِ روحانی، چرا از ما گُریزانی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی
آخِر گُل و خار را بِدیدی
غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
در دل هر که ذوق شبگیرست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
در آن دریا که او را ساحلی نیست
در آن دریا که او را ساحلی نیست میرزاده عشقی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - نطق لرد معروف!
به لندن کرد نطقی، لرد معروف ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۷۸ - سرشک آتش‌گون
فغان ز دست تو ای روزگار کج بنیاد! فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت
راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۶۱ - عشق را پا و سر پدید نشد
عشق را پا و سر پدید نشد شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۷۹ - تا بیانش در کنار آورده ایم
تا بیانش در کنار آورده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۳ - کسی برون سرازین بحربیکرانه کند
کسی برون سرازین بحربیکرانه کند بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون
بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۹
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم، سعدی : باب هشتم در شکر بر عافیت
سر آغاز - نفس می‌نیارم زد از شکر دوست
نفس می‌نیارم زد از شکر دوست رفیق اصفهانی : قطعات
شماره ۶ - گر بدین گونه که با من زین بیش
گر بدین گونه که با من زین بیش جامی : دفتر اول
بخش ۸۷ - مناجات
ای خدا کمترین گدای توام مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳ - کجاست مطرب جان تا ز نعره‌های صلا
کجاست مُطربِ جان تا زِ نَعره‌هایِ صَلا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۹۸ - هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش
هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۹ - صنما، خرگه توام، که بسازی و برکنی
صَنَما، خَرگهِ تواَم، که بسازیّ و بَرکَنی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۴۶ - خواری، شرف مردم دانا باشد
خواری، شرف مردم دانا باشد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۰۴ - ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده
ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۵۸ - الا ای نقش روحانی، چرا از ما گریزانی؟
اَلا ای نَقْشِ روحانی، چرا از ما گُریزانی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی
آخِر گُل و خار را بِدیدی