نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲ - تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را
تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۳۱ - مرا سری است که بر خاک آستانه اوست
مرا سری است که بر خاک آستانه اوست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - دل هر که بیمار او شد خوش است
دل هر که بیمار او شد خوش است کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا
جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۳۸ - بی نشان در نشان نمی گنجد
بی نشان در نشان نمی گنجد صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۶۹ - خوش به حال آن که روز بی‌کسی یارش تو باشی
خوش به حال آن که روز بی‌کسی یارش تو باشی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۸ - ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۲۰۰ - به یک ایما، همان که می دانی
به یک ایما، همان که می دانی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۶۰ - ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او مجیرالدین بیلقانی : ترکیبات
شماره ۲ - نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد
نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۵۸ - ز رویت دسته گل می توان کرد
ز رویت دسته گل می توان کرد عطار نیشابوری : فی التوحید باری تعالی جل و علا
فی التوحید باری تعالی جل و علا
آفرین جان آفرین پاک را آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۸۱ - رند و مستم دگر نمیدانم
رند و مستم دگر نمیدانم قدسی مشهدی : مثنوی‌ها
شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر
چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۷۳ - آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی
آبْ تو دِهْ گُسَسته را در دو جهانْ سَقا تویی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۷۳ - در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد
در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۴۶ - سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید
سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
صفت حرب صفّین و کشته شدن عمّار یاسر رضی‌اللّٰه عنه
روز صفّین چو حرب در پیوست رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۷۴ - از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود
از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود فریدون مشیری : ریشه در خاک
رساتر از فریاد
مگر رِسَم به کلامی:
شماره ۳۲ - تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را
تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۳۱ - مرا سری است که بر خاک آستانه اوست
مرا سری است که بر خاک آستانه اوست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - دل هر که بیمار او شد خوش است
دل هر که بیمار او شد خوش است کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا
جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۳۸ - بی نشان در نشان نمی گنجد
بی نشان در نشان نمی گنجد صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۶۹ - خوش به حال آن که روز بی‌کسی یارش تو باشی
خوش به حال آن که روز بی‌کسی یارش تو باشی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۸ - ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۲۰۰ - به یک ایما، همان که می دانی
به یک ایما، همان که می دانی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۶۰ - ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او مجیرالدین بیلقانی : ترکیبات
شماره ۲ - نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد
نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۵۸ - ز رویت دسته گل می توان کرد
ز رویت دسته گل می توان کرد عطار نیشابوری : فی التوحید باری تعالی جل و علا
فی التوحید باری تعالی جل و علا
آفرین جان آفرین پاک را آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۸۱ - رند و مستم دگر نمیدانم
رند و مستم دگر نمیدانم قدسی مشهدی : مثنوی‌ها
شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر
چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۷۳ - آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی
آبْ تو دِهْ گُسَسته را در دو جهانْ سَقا تویی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۷۳ - در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد
در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۴۶ - سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید
سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
صفت حرب صفّین و کشته شدن عمّار یاسر رضی‌اللّٰه عنه
روز صفّین چو حرب در پیوست رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۷۴ - از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود
از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود فریدون مشیری : ریشه در خاک
رساتر از فریاد
مگر رِسَم به کلامی: