جامی : لیلی و مجنون
بخش ۸ - آغاز سلسله جنبانی داستان عشق لیلی و مجنون که آن سر دفتر پردگیان حجله جمال و عفت بود و این سر حلقه زنجیریان عشق و محبت
تاریخ نویس عشقبازان بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۹۱ - در رخ دلبر لبی شیرین چو شکر دیده ام
در رخ دلبر لبی شیرین چو شکر دیده ام صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۶ - از معنی کنت کنز دریاب نکات
از معنی کنت کنز دریاب نکات کوهی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف
دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۹۱ - ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۴۱ - شرح دادن یوسف علیه السلام قصه محنت راه و زحمت چاه را و آگاه شدن زلیخا از آنکه اندوهی که آن روز داشته است به سبب آن بوده است
سخن پرداز این شیرین فسانه جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۳ - خبر یافتن پدر لیلی از ملاقات کردن وی با مجنون و سیاست کردن وی بر آن
مجنون چو به حکم آن دل افروز قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نمی توان خبری دادن از حقیقت دوست
نمی توان خبری دادن از حقیقت دوست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۰ - بردیم باز بر سر نظاره دیده را
بردیم باز بر سر نظاره دیده را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۰۴ - کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟
کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟ حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۱ - هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما
هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۴۱ - بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی
بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۱۹ - جانا به غم تو زندگانی کردم
جانا به غم تو زندگانی کردم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷ - عشق ما را هزار فن آموخت
عشق ما را هزار فن آموخت ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مذمت ضرب و شتم، فحش، لعن و طعن
بدان که از آثار و لوازمی که بر حقد و عداوت مترتب می گردد، ضرب و فحش و لعن و طعن است و بسا باشد که اینها از مجرد غضب نیز صادر گردند و می شود که به جهت همنشینی اوباش و اراذل، و مصاحبت فساق و جهال، و کسانی که هرزه گو و معتاد به فحش دادن هستند، فحش دادن عادت کسی شود که بدون دشمنی و غضبی فحش به زبان او جاری گردد و شکی نیست که همه این امور، مذموم است و قبیح، و در شریعت غرا، حرام صریحند و موجب حبط اعمال و مولد خسران مآلند و «ملیین و حکماء و متشرعه و سایر عقلاء بر خباثت آنها متفق، و عقل و شرع بر حرمت آنها دو شاهد صادق . ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۹۷ - لعل تو که آفرینش گوید همه کس
لعل تو که آفرینش گوید همه کس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
خون ما از روی آتشناک می آید به جوش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹ - کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش را
کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش را مولانا خالد نقشبندی : قصاید
هنگام دیدن کوه های مدینه منوره
عجایب نشاه ای زین دامن کهسار می آید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۸ - در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازم
در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازم
بخش ۸ - آغاز سلسله جنبانی داستان عشق لیلی و مجنون که آن سر دفتر پردگیان حجله جمال و عفت بود و این سر حلقه زنجیریان عشق و محبت
تاریخ نویس عشقبازان بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۹۱ - در رخ دلبر لبی شیرین چو شکر دیده ام
در رخ دلبر لبی شیرین چو شکر دیده ام صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۶ - از معنی کنت کنز دریاب نکات
از معنی کنت کنز دریاب نکات کوهی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف
دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۹۱ - ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۴۱ - شرح دادن یوسف علیه السلام قصه محنت راه و زحمت چاه را و آگاه شدن زلیخا از آنکه اندوهی که آن روز داشته است به سبب آن بوده است
سخن پرداز این شیرین فسانه جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۳ - خبر یافتن پدر لیلی از ملاقات کردن وی با مجنون و سیاست کردن وی بر آن
مجنون چو به حکم آن دل افروز قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نمی توان خبری دادن از حقیقت دوست
نمی توان خبری دادن از حقیقت دوست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۰ - بردیم باز بر سر نظاره دیده را
بردیم باز بر سر نظاره دیده را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۰۴ - کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟
کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟ حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۱ - هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما
هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۴۱ - بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی
بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۱۹ - جانا به غم تو زندگانی کردم
جانا به غم تو زندگانی کردم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷ - عشق ما را هزار فن آموخت
عشق ما را هزار فن آموخت ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مذمت ضرب و شتم، فحش، لعن و طعن
بدان که از آثار و لوازمی که بر حقد و عداوت مترتب می گردد، ضرب و فحش و لعن و طعن است و بسا باشد که اینها از مجرد غضب نیز صادر گردند و می شود که به جهت همنشینی اوباش و اراذل، و مصاحبت فساق و جهال، و کسانی که هرزه گو و معتاد به فحش دادن هستند، فحش دادن عادت کسی شود که بدون دشمنی و غضبی فحش به زبان او جاری گردد و شکی نیست که همه این امور، مذموم است و قبیح، و در شریعت غرا، حرام صریحند و موجب حبط اعمال و مولد خسران مآلند و «ملیین و حکماء و متشرعه و سایر عقلاء بر خباثت آنها متفق، و عقل و شرع بر حرمت آنها دو شاهد صادق . ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۹۷ - لعل تو که آفرینش گوید همه کس
لعل تو که آفرینش گوید همه کس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
خون ما از روی آتشناک می آید به جوش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹ - کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش را
کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش را مولانا خالد نقشبندی : قصاید
هنگام دیدن کوه های مدینه منوره
عجایب نشاه ای زین دامن کهسار می آید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۸ - در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازم
در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازم
