جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۹۳ - وله
ساخته کاخی سپهسالار بهر جشن شاه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۳۰ - ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی میرداماد : رباعیات
شماره ۸۱ - یک نامه به من رسید از حضرت دوست
یک نامه به من رسید از حضرت دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۱۶ - کراست تاب شکر خنده های پنهانش ؟
کراست تاب شکر خنده های پنهانش ؟ عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۶ - گر من نه چنین عاشق و شوریدهامی
گر من نه چنین عاشق و شوریدهامی سعدی : ملحقات و مفردات
تکه ۷ - خستهٔ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت
خستهٔ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹ - ز خورشید جمال عالم آرا
ز خورشید جمال عالم آرا ایرج میرزا : قطعه ها
وفا
وفا در گل رخان عطر است در گل اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۶۶ - باز دل میبردم عشوه سرو نازی
باز دل میبردم عشوه سرو نازی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۵۱ - خاک سر کوی آن بت مشکین خال
خاک سر کوی آن بت مشکین خال مولوی : غزلیات
غزل ۵۸ - رسید آن شه، رسید آن شه، بیارایید ایوان را
رَسید آن شَهْ، رَسید آن شَهْ، بیارایید ایوان را ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۴۹ - دیدن کاخی آباد و گفتگوی کوش آفریننده ی جهان با پیری فرزانه
چهل روز بر گردِ آن بیشه کوش خاقانی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - دل را به غم تو باز بستیم
دل را به غم تو باز بستیم اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۴۳ - هر چند مرا قصد سلامت باشد
هر چند مرا قصد سلامت باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۶۳ - از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود
از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود عینالقضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل اول - فرق علم مکتسب با علم لدنی
بدانکه در حق صورت بینان و ظاهر جویان با مصطفی-صلعم- خطاب این آمد: «وتراهم یَیْظُرون إِلَیْک وَ هُمْ لایُبصِرون». ای عزیز میگویم: مگر این آیت در قرآن نخوانده ای و یا نشنیده ای که «قُد جاءَکم مِنَ اللّهِ نورٌ و کتابٌ مُبین»؟ محمد را نور میخواند و قرآن را که کلام خداست نور میخواند که «واتّبعوا النورَ الذی اُنْزل مَعَه». تو از قرآن حروف سیاهی میبینی بر کاغذ سفید، بدانکه کاغذ و مداد و سطرها نور نیستند، پس «القرآنُ کلامُ اللّهِ غیرُ مخلوق» کدامست؟ صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۹ - بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم
بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۵۹ - خود حال دلی بود پریشانتر از این
خود حال دلی بود پریشانتر از این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۲۸ - پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است
پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاً فی صفة الفرس
ای ز انعام های گوناگون
شمارهٔ ۹۳ - وله
ساخته کاخی سپهسالار بهر جشن شاه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۳۰ - ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی میرداماد : رباعیات
شماره ۸۱ - یک نامه به من رسید از حضرت دوست
یک نامه به من رسید از حضرت دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۱۶ - کراست تاب شکر خنده های پنهانش ؟
کراست تاب شکر خنده های پنهانش ؟ عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۶ - گر من نه چنین عاشق و شوریدهامی
گر من نه چنین عاشق و شوریدهامی سعدی : ملحقات و مفردات
تکه ۷ - خستهٔ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت
خستهٔ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹ - ز خورشید جمال عالم آرا
ز خورشید جمال عالم آرا ایرج میرزا : قطعه ها
وفا
وفا در گل رخان عطر است در گل اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۶۶ - باز دل میبردم عشوه سرو نازی
باز دل میبردم عشوه سرو نازی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۵۱ - خاک سر کوی آن بت مشکین خال
خاک سر کوی آن بت مشکین خال مولوی : غزلیات
غزل ۵۸ - رسید آن شه، رسید آن شه، بیارایید ایوان را
رَسید آن شَهْ، رَسید آن شَهْ، بیارایید ایوان را ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۴۹ - دیدن کاخی آباد و گفتگوی کوش آفریننده ی جهان با پیری فرزانه
چهل روز بر گردِ آن بیشه کوش خاقانی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - دل را به غم تو باز بستیم
دل را به غم تو باز بستیم اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۴۳ - هر چند مرا قصد سلامت باشد
هر چند مرا قصد سلامت باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۶۳ - از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود
از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود عینالقضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل اول - فرق علم مکتسب با علم لدنی
بدانکه در حق صورت بینان و ظاهر جویان با مصطفی-صلعم- خطاب این آمد: «وتراهم یَیْظُرون إِلَیْک وَ هُمْ لایُبصِرون». ای عزیز میگویم: مگر این آیت در قرآن نخوانده ای و یا نشنیده ای که «قُد جاءَکم مِنَ اللّهِ نورٌ و کتابٌ مُبین»؟ محمد را نور میخواند و قرآن را که کلام خداست نور میخواند که «واتّبعوا النورَ الذی اُنْزل مَعَه». تو از قرآن حروف سیاهی میبینی بر کاغذ سفید، بدانکه کاغذ و مداد و سطرها نور نیستند، پس «القرآنُ کلامُ اللّهِ غیرُ مخلوق» کدامست؟ صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹۹ - بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم
بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۵۹ - خود حال دلی بود پریشانتر از این
خود حال دلی بود پریشانتر از این صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۲۸ - پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است
پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاً فی صفة الفرس
ای ز انعام های گوناگون
