خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به جای توجه به خداوند و ارزش‌های معنوی، به دنبال امور مادی و کم‌اهمیت هستند. شاعر از مخاطب می‌پرسد تا کی به خود می‌افزایی و از خدا کم می‌کنی، در حالی که می‌توانی مانند دریا باشی اما به دنبال نم‌می‌گردی.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن‌ها را درک نمایند.
شماره ۱۳۷ - تا کی به خود افزون زخدا کم گردی
تا کی به خود افزون زخدا کم گردی
دریا بهلی و در پی نم گردی ۱
تا عالم ... خودی ناری طی
... ای ار خدای عالم گردی ۲
دریا بهلی و در پی نم گردی ۱
تا عالم ... خودی ناری طی
... ای ار خدای عالم گردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - گر فضل به علم و خط و دفتر بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - نه چهره گلی، نه سنبلان مرغولی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
