خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به بررسی درون انسان و ناپاکی‌های باطن او می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دل انسان مانند آبی است که از عکس‌های بیرونی پر شده، اما درونش ناپاک و پر از دیو و دده است. او از فردی انتقاد می‌کند که در جهل و نادانی مانده و قادر به درک حقیقت و روح پاک نیست. همچنین، به این موضوع اشاره می‌شود که زهد ظاهری بدون پاکسازی درون، بی‌فایده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، انتقادهای اجتماعی و اخلاقی مطرح شده در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق
چون دلِ آن آبْ زین‌ها خالی است
عکسِ روها از بُرونْ در آب جَست ۱
پَس تو را باطِنْ مُصَفّا ناشُده
خانه پُر از دیو و نَسْناس و دَده ۲
ای خَری زِاسْتیزه مانْده در خَری
کِی زِ اَرْواحِ مَسیحی بو بَری؟ ۳
کِی شِناسی گَر خیالی سَر کُند
کَزْ کُدامین مَکْمَنی سَر بَر کَند ۴
چون خیالی می‌شود در زُهْدْ تَن
تا خیالات از دَرونه روفْتَن ۵
عکسِ روها از بُرونْ در آب جَست ۱
پَس تو را باطِنْ مُصَفّا ناشُده
خانه پُر از دیو و نَسْناس و دَده ۲
ای خَری زِاسْتیزه مانْده در خَری
کِی زِ اَرْواحِ مَسیحی بو بَری؟ ۳
کِی شِناسی گَر خیالی سَر کُند
کَزْ کُدامین مَکْمَنی سَر بَر کَند ۴
چون خیالی می‌شود در زُهْدْ تَن
تا خیالات از دَرونه روفْتَن ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۱۹ - دانستن شیخ ضمیر سایل را بی گفتن و دانستن قدر وام وام‌داران بی گفتن کی نشان آن باشد کی اخرج به صفاتی الی خلقی
گوهر بعدی:بخش ۱۲۱ - غالب شدن مکر روبه بر استعصام خر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
