مولوی : دفتر پنجم
بخش ۷۱ - در بیان وخامت چرب و شیرین دنیا و مانع شدن او از طعام الله چنانک فرمود الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع طعام الله و قوله ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله یرزقون فرحین
وارَهی زین روزیِ ریزه‌یْ کَثیف حافظ : غزلیات
غزل ۴۵۴ - ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
حکایت در بی‌وفایی
قصه‌ای یاد دارم از پدران هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۶ - در منقبت حضرت شاه اولیا علیه‌السلام
در دریای سرمدست علی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۹۷ - آن دل که به هجر تو ز آرام برآید
آن دل که به هجر تو ز آرام برآید سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - در صفت معشوق روحانی و تجلیات نورانی
دل بی لطف تو جان ندارد میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۵۲ - قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست
قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱۷ - وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد
وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی
ای دوست اگر تو دوستدار خویشی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۸ - سیراب گلابی تو بر آتش خارم
سیراب گلابی تو بر آتش خارم نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۶۷ - با سینه غمت را سروکار بست و گرنه
با سینه غمت را سروکار بست و گرنه مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۵ - از برای صلاح مجنون را
از برایِ صَلاحِ مَجنون را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۲۴ - خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست
خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۹ - شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد
شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او ایشان را و مغرور ناشدن او به گال و مال دادن شاه و خلعتها و جامگیها افزون کردن و مدح عقل مخطان کردن به مکر و امتحان که کی روا باشد مقلد را مسلمان داشتن مسلمان باشد اما نادر باشد کی مقلد ازین امتحانها به سلامت بیرون آید کی ثبات بینایان ندارد الا من عصم الله زیرا حق یکیست و آن را ضد بسیار غلط‌افکن و مشابه حق مقلد چون آن ضد را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد اما حق با آن ناشناخت او چو او را به عنایت نگاه دارد آن ناشناخت او را زیان ندارد
ای اَیاز اکنون نگویی کین گُهَر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۲۳ - خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان
خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۸۱ - ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش
زِ هُدهُدانِ تَفکُّر چو دَررَسید نِشانَش رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۳ - در مدح امیر داد مرضی
ای مرتضی نیابت سلطان شرق را قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۱۵ - ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس
ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس مولوی : دفتر پنجم
بخش ۹۴ - تشبیه کردن قطب کی عارف واصلست در اجری دادن خلق از قوت مغفرت و رحمت بر مراتبی کی حقش الهام دهد و تمثیل بشیر که دد اجری خوار و باقی خوار ویند بر مراتب قرب ایشان بشیر نه قرب مکانی بلک قرب صفتی و تفاصیل این بسیارست والله الهادی
قُطبْ شیر و صَیْد کردنْ کارِ او
بخش ۷۱ - در بیان وخامت چرب و شیرین دنیا و مانع شدن او از طعام الله چنانک فرمود الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع طعام الله و قوله ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله یرزقون فرحین
وارَهی زین روزیِ ریزه‌یْ کَثیف حافظ : غزلیات
غزل ۴۵۴ - ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
حکایت در بی‌وفایی
قصه‌ای یاد دارم از پدران هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۶ - در منقبت حضرت شاه اولیا علیه‌السلام
در دریای سرمدست علی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۹۷ - آن دل که به هجر تو ز آرام برآید
آن دل که به هجر تو ز آرام برآید سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - در صفت معشوق روحانی و تجلیات نورانی
دل بی لطف تو جان ندارد میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۵۲ - قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست
قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱۷ - وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد
وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی
ای دوست اگر تو دوستدار خویشی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۸ - سیراب گلابی تو بر آتش خارم
سیراب گلابی تو بر آتش خارم نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۶۷ - با سینه غمت را سروکار بست و گرنه
با سینه غمت را سروکار بست و گرنه مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۵ - از برای صلاح مجنون را
از برایِ صَلاحِ مَجنون را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۲۴ - خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست
خوش تر از عشق پرستی به جهان کاری نیست سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۹ - شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد
شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او ایشان را و مغرور ناشدن او به گال و مال دادن شاه و خلعتها و جامگیها افزون کردن و مدح عقل مخطان کردن به مکر و امتحان که کی روا باشد مقلد را مسلمان داشتن مسلمان باشد اما نادر باشد کی مقلد ازین امتحانها به سلامت بیرون آید کی ثبات بینایان ندارد الا من عصم الله زیرا حق یکیست و آن را ضد بسیار غلط‌افکن و مشابه حق مقلد چون آن ضد را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد اما حق با آن ناشناخت او چو او را به عنایت نگاه دارد آن ناشناخت او را زیان ندارد
ای اَیاز اکنون نگویی کین گُهَر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۲۳ - خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان
خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۸۱ - ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش
زِ هُدهُدانِ تَفکُّر چو دَررَسید نِشانَش رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۳ - در مدح امیر داد مرضی
ای مرتضی نیابت سلطان شرق را قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۱۵ - ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس
ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس مولوی : دفتر پنجم
بخش ۹۴ - تشبیه کردن قطب کی عارف واصلست در اجری دادن خلق از قوت مغفرت و رحمت بر مراتبی کی حقش الهام دهد و تمثیل بشیر که دد اجری خوار و باقی خوار ویند بر مراتب قرب ایشان بشیر نه قرب مکانی بلک قرب صفتی و تفاصیل این بسیارست والله الهادی
قُطبْ شیر و صَیْد کردنْ کارِ او