این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. او از درد عشق و فداکاری در راه معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که عاشق واقعی همه چیز را در راه محبوب خود فدا می‌کند. همچنین، شاعر از نگاه غریب معشوق و تأثیر آن بر خود یاد می‌کند و از پند و اندرز دیگران بی‌اعتنایی می‌کند. در پایان، او از جمال معشوق و تأثیر آن بر جهان سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۴۱۷ - وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد
شکر خدا که درد تو ما را نصیب کرد ۱
در عشق صرفه یی نبرد جز کسی که او
دنیا و آخرت همه صرف حبیب کرد ۲
عمری است کاشنای شگان در توام
بر من سگ تودوش نگاهی غریب کرد ۳
پندم مده که هیچ دل از دست رفته ات
نشنیده ام که گوش به پند ادیب کرد ۴
گلبانگ اهلی از گل رویت بلند شد
فیض جمال گل مدد عندلیب کرد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
