خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق حقیقی و فداکاری در آن سخن می‌گوید و با اشاره به پروانه که به دور شمع می‌گردد و اسیر دام نمی‌شود، عاشق واقعی را کسی می‌داند که به دنبال آسایش و خانه نیست.
مفاهیم عمیق عشق و فداکاری در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۱۵ - ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس
ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس
از گفت و شنید عاشقی بس کن، بس ۱
عاشق نبود خانه‌طلب، ور نه چرا
پروانه نشد مقید دام و قفس؟ ۲
از گفت و شنید عاشقی بس کن، بس ۱
عاشق نبود خانه‌طلب، ور نه چرا
پروانه نشد مقید دام و قفس؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۴ - شب‌های دراز رفت و خوابی نه هنوز
گوهر بعدی:شماره ۴۱۶ - ای خواهش عشقت آرزوی همه کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
