صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۶ - الاحدیه
احدیت بود وصفی که ساقط عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۷ - ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۶ - کسی ز من نگرفته است خاکساری را
کسی ز من نگرفته است خاکساری را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۵ - برآوردند طوفان از جهان دیوان سلیمان کو
برآوردند طوفان از جهان دیوان سلیمان کو عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۲ - می نرهانی مرا ز من، من چکنم
می نرهانی مرا ز من، من چکنم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۹۷ - هر که مست است درین میکده هشیارتر است
هر که مست است درین میکده هشیارتر است عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۳۳ - آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۹۱ - غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمیگنجد
غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمیگنجد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۷ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۴۴ - میکنمگاهی به یاد مستی چشمت شتاب
میکنمگاهی به یاد مستی چشمت شتاب خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد
تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد جیحون یزدی : غزلیات
شماره ۲۰ - بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئی
بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۳۶ - افتاده عشق، کی ز جا برخیزد
افتاده عشق، کی ز جا برخیزد عطار نیشابوری : بخش سیهم
الحكایة و التمثیل
لشکر محمود نیرو یافتند ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۲ - یار میخواره من دی قدحی باده به دست
یار میخواره من دی قدحی باده به دست شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۳ - هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۳ - ز من چندانک می خواهی وفا هست
ز من چندانک می خواهی وفا هست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۲۳ - ای حریم آستانت مسکن آوارگان
ای حریم آستانت مسکن آوارگان جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۴۸ - لعل تو در سخن شکر ریزد
لعل تو در سخن شکر ریزد
بخش ۶ - الاحدیه
احدیت بود وصفی که ساقط عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۷ - ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۶ - کسی ز من نگرفته است خاکساری را
کسی ز من نگرفته است خاکساری را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۵ - برآوردند طوفان از جهان دیوان سلیمان کو
برآوردند طوفان از جهان دیوان سلیمان کو عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۲ - می نرهانی مرا ز من، من چکنم
می نرهانی مرا ز من، من چکنم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۹۷ - هر که مست است درین میکده هشیارتر است
هر که مست است درین میکده هشیارتر است عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۳۳ - آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۹۱ - غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمیگنجد
غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمیگنجد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۷ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۴۴ - میکنمگاهی به یاد مستی چشمت شتاب
میکنمگاهی به یاد مستی چشمت شتاب خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد
تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد جیحون یزدی : غزلیات
شماره ۲۰ - بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئی
بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۳۶ - افتاده عشق، کی ز جا برخیزد
افتاده عشق، کی ز جا برخیزد عطار نیشابوری : بخش سیهم
الحكایة و التمثیل
لشکر محمود نیرو یافتند ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۲ - یار میخواره من دی قدحی باده به دست
یار میخواره من دی قدحی باده به دست شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۳ - هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۳ - ز من چندانک می خواهی وفا هست
ز من چندانک می خواهی وفا هست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۲۳ - ای حریم آستانت مسکن آوارگان
ای حریم آستانت مسکن آوارگان جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۴۸ - لعل تو در سخن شکر ریزد
لعل تو در سخن شکر ریزد