شماره ۳۵۲ - آن را که غباری به رخ از تربت طوس است

آن را که غباری به رخ از تربت طوس است
در دیده اش اکلیل شهان، تاج خروس است ۱

دنیا که به چشم تو بود زال کهن سال
در دیدهٔ بالغ نظران تازه عروس است ۲

هر غنچه که دیدم بهم آورده لب شوق
بر نقش کف پای تو آمادهٔ بوس است ۳

هر نرگس گلزار بود دیدهٔ عبرت
هر برگ گل باغ، کف دست فسوس است ۴

جز سرزنش از اهل جهان قسمت او نیست
در پرورش دور شکم آن که چوکوس است ۵

چون آینه جویا همه جا روی بیاید
آنرا که بری چهره اش از نقص عبوس است ۶