سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۷ - ای فرش بوی سنبل زلفت دماغها
ای فرش بوی سنبل زلفت دماغها شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۹ - شرم و عفت
نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵ - تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟
تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟ شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۸۴ - جسم و جان خوشی همی یابد
جسم و جان خوشی همی یابد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۹۷ - بینی و گنده دهان داری و نای
بینی و گنده دهان داری و نای صغیر اصفهانی : مفردات
شماره ۵ - صافی از آینه آموز و به هرحال بساز
صافی از آینه آموز و به هرحال بساز الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۳ - گفتار در تنها ماندن امام تشنه کام و مهیا شدن برای رزم سپاه کوفه وشام
چو لشگرگه شاه اهل ولا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴۹ - باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد
باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است
شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۱ - اسیر ساخت به یک خنده نهان ما را
اسیر ساخت به یک خنده نهان ما را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٧٢ - دلا در نیک و بد بی اختیاری
دلا در نیک و بد بی اختیاری امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۸۰ - مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۹ - بس گل شکفت و کرد خزان نوبهار خویش
بس گل شکفت و کرد خزان نوبهار خویش لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۲ - به شاهد لغت چنگلوک، بمعنی کسیکه دست و پایش سست شده باشد و کژ
ای غوک چنگلوک چو پژمرده برگ کوک صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۹ - زهی رخ تو نموداری از بهشت خدا
زهی رخ تو نموداری از بهشت خدا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲ - مانند سراب بند بر پا
مانند سراب بند بر پا سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۳۳ - می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند
می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۲ - رحمت پروردگار
ساقی بیار باده که چون نیک بنگری امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
شماره ۱۷ - ای فرش بوی سنبل زلفت دماغها
ای فرش بوی سنبل زلفت دماغها شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۹ - شرم و عفت
نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵ - تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟
تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟ شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۸۴ - جسم و جان خوشی همی یابد
جسم و جان خوشی همی یابد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۹۷ - بینی و گنده دهان داری و نای
بینی و گنده دهان داری و نای صغیر اصفهانی : مفردات
شماره ۵ - صافی از آینه آموز و به هرحال بساز
صافی از آینه آموز و به هرحال بساز الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۳ - گفتار در تنها ماندن امام تشنه کام و مهیا شدن برای رزم سپاه کوفه وشام
چو لشگرگه شاه اهل ولا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴۹ - باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد
باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است
شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۱ - اسیر ساخت به یک خنده نهان ما را
اسیر ساخت به یک خنده نهان ما را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٧٢ - دلا در نیک و بد بی اختیاری
دلا در نیک و بد بی اختیاری امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۸۰ - مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۹ - بس گل شکفت و کرد خزان نوبهار خویش
بس گل شکفت و کرد خزان نوبهار خویش لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۲ - به شاهد لغت چنگلوک، بمعنی کسیکه دست و پایش سست شده باشد و کژ
ای غوک چنگلوک چو پژمرده برگ کوک صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۹ - زهی رخ تو نموداری از بهشت خدا
زهی رخ تو نموداری از بهشت خدا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲ - مانند سراب بند بر پا
مانند سراب بند بر پا سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۳۳ - می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند
می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۲ - رحمت پروردگار
ساقی بیار باده که چون نیک بنگری امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
چشم تو خورد باده و من در خمار از آن
