هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۱۹ - هرگزم امید و بیم از وصل و هجر یار نیست
هرگزم امید و بیم از وصل و هجر یار نیست نصرالله منشی : باب الاسد و الثور
بخش ۸ - کلیله گفت: انگار که به ملک نزدیک شدی بچه وسیلت منظور گردی و بکدام دالت منزلت رسی؟
کلیله گفت: انگار که به ملک نزدیک شدی بچه وسیلت منظور گردی و بکدام دالت منزلت رسی؟ ترانه های کودکانه : بخش اول
توی دشت سبز
توی دشت سبز، نهر آبی بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۴۹ - هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت
هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۳۸ - ای نوازندهٔ دل رنجور
ای نوازندهٔ دل رنجور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۲۲ - محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟
محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - دردمندی سر به گردون می رساند آه را
دردمندی سر به گردون می رساند آه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۷۷ - به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشق
به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۳۸ - چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟
چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟ شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۶۲ - بیا ای ترک سر مست سر آیی
بیا ای ترک سر مست سر آیی وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در ستایش میرمیران
شغلی که مطمح نظر کیمیاگر است افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۶۲ - جام آفتاب
آمد زمان آنکه دلارام عاشقان اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۱ - چندان بر آستان خرابات سر نهم
چندان بر آستان خرابات سر نهم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکیست
من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکیست اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۰۹ - از نرگس مخمور تو من مست دلم
از نرگس مخمور تو من مست دلم نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى والاى انصار
وَ قَالَ عليهالسلام فِي مَدْحِ اَلْأَنْصَارِ هُمْ وَ اَللَّهِ رَبَّوُا اَلْإِسْلاَمَ كَمَا يُرَبَّى اَلْفِلْوُ مَعَ غَنَائِهِمْ بِأَيْدِيهِمُ اَلسِّبَاطِ وَ أَلْسِنَتِهِمُ اَلسِّلاَطِ سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۵۳ - پاسخ دادن شیرین، خسرو را
چو خسرو کرد ازین بسیار زاری فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۸۸ - آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند
آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۲۹ - دیدهٔ دل از تو منور شده
دیدهٔ دل از تو منور شده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۸۸ - نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید
نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید
غزل ۱۹ - هرگزم امید و بیم از وصل و هجر یار نیست
هرگزم امید و بیم از وصل و هجر یار نیست نصرالله منشی : باب الاسد و الثور
بخش ۸ - کلیله گفت: انگار که به ملک نزدیک شدی بچه وسیلت منظور گردی و بکدام دالت منزلت رسی؟
کلیله گفت: انگار که به ملک نزدیک شدی بچه وسیلت منظور گردی و بکدام دالت منزلت رسی؟ ترانه های کودکانه : بخش اول
توی دشت سبز
توی دشت سبز، نهر آبی بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۴۹ - هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت
هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۳۸ - ای نوازندهٔ دل رنجور
ای نوازندهٔ دل رنجور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۲۲ - محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟
محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - دردمندی سر به گردون می رساند آه را
دردمندی سر به گردون می رساند آه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۷۷ - به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشق
به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۳۸ - چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟
چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟ شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۶۲ - بیا ای ترک سر مست سر آیی
بیا ای ترک سر مست سر آیی وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در ستایش میرمیران
شغلی که مطمح نظر کیمیاگر است افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۶۲ - جام آفتاب
آمد زمان آنکه دلارام عاشقان اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۱ - چندان بر آستان خرابات سر نهم
چندان بر آستان خرابات سر نهم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکیست
من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکیست اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۰۹ - از نرگس مخمور تو من مست دلم
از نرگس مخمور تو من مست دلم نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى والاى انصار
وَ قَالَ عليهالسلام فِي مَدْحِ اَلْأَنْصَارِ هُمْ وَ اَللَّهِ رَبَّوُا اَلْإِسْلاَمَ كَمَا يُرَبَّى اَلْفِلْوُ مَعَ غَنَائِهِمْ بِأَيْدِيهِمُ اَلسِّبَاطِ وَ أَلْسِنَتِهِمُ اَلسِّلاَطِ سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۵۳ - پاسخ دادن شیرین، خسرو را
چو خسرو کرد ازین بسیار زاری فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۸۸ - آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند
آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۲۹ - دیدهٔ دل از تو منور شده
دیدهٔ دل از تو منور شده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۸۸ - نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید
نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید