خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند صبا، گل، قدح، و لاله برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از درد عشق و جدایی می‌گوید و از نمادهایی مانند شراب و گلبرگ لعل برای توصیف حالات درونی خود بهره می‌برد. همچنین، اشاره‌ای به پرهیز و بیماری عشق دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و اشاره به درد عشق نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارد.
شماره ۲۲۴ - صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است
صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است
قدح به ما چو رسد، از شکست لبریز است ۱
چگونه شیشه ناستد تمام شب به نماز
که در صلاح، به از زاهد سحرخیز است ۲
پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسد
چو جام لاله شرابش کدورت انگیز است ۳
لبی ز خون دلم تر نکرد نرگس او
خبر نداشت که بیماری اش ز پرهیز است ۴
قدح به ما چو رسد، از شکست لبریز است ۱
چگونه شیشه ناستد تمام شب به نماز
که در صلاح، به از زاهد سحرخیز است ۲
پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسد
چو جام لاله شرابش کدورت انگیز است ۳
لبی ز خون دلم تر نکرد نرگس او
خبر نداشت که بیماری اش ز پرهیز است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - چون نگرید شیشه از کمر عمری همصحبتان؟
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
