خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از تصمیم به ترک محیط ناسالم و رقابت‌های بی‌ثمر سخن می‌گوید و بر وحدت و محبت میان اسیران عشق تأکید دارد. او از صبر در برابر ناامیدی و انتخاب سکوت به عنوان راهکار موقت یاد می‌کند، اما اعلام می‌کند که در زمان مناسب سخن خواهند گفت. در نهایت، شاعر از دوری از هیاهو و تصمیم به ترک جمع خبر می‌دهد و احساس غربت و اشتیاق به وطن را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۵۳۷ - بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کرد
بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کرد
ترک همچشمی مرغان چمن خواهیم کرد ۱
ما اسیران محبت وارث یکدیگریم
با فلک دعوی خون کوهکن خواهیم کرد ۲
این زمان خود مصلحت را در خموشی دیده ایم
کار هرگه با سخن افتد، سخن خواهیم کرد ۳
خارخار ناامیدی چند روزی مشکل است
همچو ماهی، خو به خار پیرهن خواهیم کرد ۴
ما حریف این همه هنگامه سازی نیستیم
مژده یاران را که ترک انجمن خواهیم کرد ۵
می کشد از هند، خاطر جانب ایران سلیم
همچو عنقا چند در غربت وطن خواهیم کرد؟ ۶
ترک همچشمی مرغان چمن خواهیم کرد ۱
ما اسیران محبت وارث یکدیگریم
با فلک دعوی خون کوهکن خواهیم کرد ۲
این زمان خود مصلحت را در خموشی دیده ایم
کار هرگه با سخن افتد، سخن خواهیم کرد ۳
خارخار ناامیدی چند روزی مشکل است
همچو ماهی، خو به خار پیرهن خواهیم کرد ۴
ما حریف این همه هنگامه سازی نیستیم
مژده یاران را که ترک انجمن خواهیم کرد ۵
می کشد از هند، خاطر جانب ایران سلیم
همچو عنقا چند در غربت وطن خواهیم کرد؟ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۶ - آیینه از خیال رخش آفتاب شد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۸ - بس که بر من چشم او افسون سودا می دمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
