عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۵۷ - صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم
صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۳ - ترجمه یک قطعهٔ فرانسه
یکی کودک از لانه جغدی کشید سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۵۳ - در بیان آنکه حق تعالی پادشاهی است که بوزیر و امیر و حاجب و نایب و خدم و حشم محتاج نیست. جمع این همه بر خود جهت معاونت و یاری است و تعظیم یافتن. حق تعالی از این همه منزه است و مستغنی. حضرتش هم پادشاه است و هم وزیر و هم لشکر، آفتابی را که کمین بندۀ اوست این صفتهاست که هم پادشاه است و هم لشکر، لشکر او انوار اوست که بر آسمان و زمین تابان است و نباتات و حبوب و اشجار و اثمار و معادن نقره و زر را پرورش میدهد و سنگ را لعل میگرداند و صد هزار چیزهای دیگر که بوصف نیاید. بطریق اولی که خالق آفتاب را صدهزار چندین آفتاب باشد، بلکه آفتاب نیز صفتها از او دارد. و شرح این دراز است، العاقل یکفیه الاشاره
شمس رالشکرش نه نوروی است میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۷۷ - چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد
چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۱ - گریه را بی طاقتی آموختن حق من است
گریه را بی طاقتی آموختن حق من است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۲ - مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش
مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۴۴ - جویای تو آسودگی از مرگ نبیند
جویای تو آسودگی از مرگ نبیند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۰۸ - رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر
رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۴۴ - با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟
با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۰۵ - ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۷۰ - یار زیبای مرا باز به من بنمایید
یار زیبای مرا باز به من بنمایید فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۱ - چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟
چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۸ - ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۱ - گر رشک برد فرشته بر پاکی ما
گر رشک برد فرشته بر پاکی ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۹ - حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود
درویش سخی را همه کس یار بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۳ - شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم
شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۰۳ - گر چه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست
گر چه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست
غزل ۴۵۷ - صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم
صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۳ - ترجمه یک قطعهٔ فرانسه
یکی کودک از لانه جغدی کشید سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۵۳ - در بیان آنکه حق تعالی پادشاهی است که بوزیر و امیر و حاجب و نایب و خدم و حشم محتاج نیست. جمع این همه بر خود جهت معاونت و یاری است و تعظیم یافتن. حق تعالی از این همه منزه است و مستغنی. حضرتش هم پادشاه است و هم وزیر و هم لشکر، آفتابی را که کمین بندۀ اوست این صفتهاست که هم پادشاه است و هم لشکر، لشکر او انوار اوست که بر آسمان و زمین تابان است و نباتات و حبوب و اشجار و اثمار و معادن نقره و زر را پرورش میدهد و سنگ را لعل میگرداند و صد هزار چیزهای دیگر که بوصف نیاید. بطریق اولی که خالق آفتاب را صدهزار چندین آفتاب باشد، بلکه آفتاب نیز صفتها از او دارد. و شرح این دراز است، العاقل یکفیه الاشاره
شمس رالشکرش نه نوروی است میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۷۷ - چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد
چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۱ - گریه را بی طاقتی آموختن حق من است
گریه را بی طاقتی آموختن حق من است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۲ - مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش
مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۴۴ - جویای تو آسودگی از مرگ نبیند
جویای تو آسودگی از مرگ نبیند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۰۸ - رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر
رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۴۴ - با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟
با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۰۵ - ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۷۰ - یار زیبای مرا باز به من بنمایید
یار زیبای مرا باز به من بنمایید فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۱ - چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟
چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۸ - ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۱ - گر رشک برد فرشته بر پاکی ما
گر رشک برد فرشته بر پاکی ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۹ - حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود
درویش سخی را همه کس یار بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۳ - شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم
شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۰۳ - گر چه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست
گر چه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست
