عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۱ - ای دوست بدان کاین فلک پیروزه
ای دوست بدان کاین فلک پیروزه مولوی : دفتر سوم
بخش ۱ - سر آغاز
ای ضیاءُ الْحَقْ حُسامُ الدّین بیار جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۸ - جورها کان شوخ دلبر میکند
جورها کان شوخ دلبر میکند نهج البلاغه : خطبه ها
بیان ويژگى هاى قرآن تشویق به اعمال نیکو و پرهیز از بدعت
و من خطبة له عليهالسلام و فيها يعظ و يبين فضل القرآن و ينهى عن البدعة محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۱۹ - دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۵۱ - ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین
ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین جامی : دفتر اول
بخش ۶۵ - در ذکر حال طایفه دیگر از بی ادبان در احکام الهی و ادب نبوی چیزها می افزایند به مقتضای طبع و هوای خویش
دیگری زان فریق گویم کیست حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
علامهٔ دهر، والد والا شان فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در وزارت یافتن خواجه احمد بن حسن میمندی بعد از عزل شش ساله
میغ بگشاد و دگرباره بیفروخت جهان صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - جز کلبه ی عشاق تو بیت الحزنی نیست
جز کلبه ی عشاق تو بیت الحزنی نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۱۶ - به کویت چون توانم من به این حال خراب آیم؟
به کویت چون توانم من به این حال خراب آیم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۳ - سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا
سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له
زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۵ - نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند
نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند فریدون مشیری : از دریچه ماه
پوزش
گفته بود پیش از اینها: اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴ - تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما
تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۷۳ - شمع آمد و گفت: کار باید کرد
شمع آمد و گفت: کار باید کرد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۴۵ - جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد
جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
عرب را حق دلیل کاروان کرد
عرب را حق دلیل کاروان کرد همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۲ - مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست
مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست
شماره ۱ - ای دوست بدان کاین فلک پیروزه
ای دوست بدان کاین فلک پیروزه مولوی : دفتر سوم
بخش ۱ - سر آغاز
ای ضیاءُ الْحَقْ حُسامُ الدّین بیار جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۸ - جورها کان شوخ دلبر میکند
جورها کان شوخ دلبر میکند نهج البلاغه : خطبه ها
بیان ويژگى هاى قرآن تشویق به اعمال نیکو و پرهیز از بدعت
و من خطبة له عليهالسلام و فيها يعظ و يبين فضل القرآن و ينهى عن البدعة محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۱۹ - دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۵۱ - ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین
ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین جامی : دفتر اول
بخش ۶۵ - در ذکر حال طایفه دیگر از بی ادبان در احکام الهی و ادب نبوی چیزها می افزایند به مقتضای طبع و هوای خویش
دیگری زان فریق گویم کیست حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
علامهٔ دهر، والد والا شان فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در وزارت یافتن خواجه احمد بن حسن میمندی بعد از عزل شش ساله
میغ بگشاد و دگرباره بیفروخت جهان صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - جز کلبه ی عشاق تو بیت الحزنی نیست
جز کلبه ی عشاق تو بیت الحزنی نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۱۶ - به کویت چون توانم من به این حال خراب آیم؟
به کویت چون توانم من به این حال خراب آیم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۳ - سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا
سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له
زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۵ - نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند
نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند فریدون مشیری : از دریچه ماه
پوزش
گفته بود پیش از اینها: اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴ - تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما
تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۷۳ - شمع آمد و گفت: کار باید کرد
شمع آمد و گفت: کار باید کرد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۴۵ - جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد
جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
عرب را حق دلیل کاروان کرد
عرب را حق دلیل کاروان کرد همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۲ - مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست
مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست