خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از سعدی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و جذابیت‌های اوست. شاعر از زیبایی‌های معشوق، تأثیر حضور او بر طبیعت و دیگران، و همچنین از عشق و اشتیاق خود سخن می‌گوید. در پایان، شاعر آرزوی نیکویی و خوشبختی برای معشوق دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان پیچیده‌ی کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۸۳ - رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت
رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت
تا کجا سایه دهد سرو همایون فالت ۱
گرچه صورتگر اوهام ببندد هر نقش
حاش لله که بگنجد بگمان تمثالت ۲
عجبی نیست که تعجیل کنی در رفتن
لاجرم عمری عادت بود استعجالت ۳
عنبر از رشک خم زلف تو دایم در نار
مشک چین خو نشده در نافه زشرم خالت ۴
چند در نقطه موهوم حکیما اشکال
بتبسم لب او رفع کند اشکالت ۵
چشم نرگس نگرانست که در باغ آئی
سرو برخواسته از جای به استقبالت ۶
گر کواکب همه ادبار کنند آشفته
نظر پیر مغان سعد کند اقبالت ۷
کرده ای چون بدرشاه خراسان نوروز
فال نیکوست سراسر همه در این سالت ۸
حال نیکو کندت نظره سلطان غریب
گر نپرسید کس از اهل وطن احوالت ۹
تا کجا سایه دهد سرو همایون فالت ۱
گرچه صورتگر اوهام ببندد هر نقش
حاش لله که بگنجد بگمان تمثالت ۲
عجبی نیست که تعجیل کنی در رفتن
لاجرم عمری عادت بود استعجالت ۳
عنبر از رشک خم زلف تو دایم در نار
مشک چین خو نشده در نافه زشرم خالت ۴
چند در نقطه موهوم حکیما اشکال
بتبسم لب او رفع کند اشکالت ۵
چشم نرگس نگرانست که در باغ آئی
سرو برخواسته از جای به استقبالت ۶
گر کواکب همه ادبار کنند آشفته
نظر پیر مغان سعد کند اقبالت ۷
کرده ای چون بدرشاه خراسان نوروز
فال نیکوست سراسر همه در این سالت ۸
حال نیکو کندت نظره سلطان غریب
گر نپرسید کس از اهل وطن احوالت ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - پسته دهن بسته زخندیدنت
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
