خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق، جنون عشق، و فراق می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند مجنون، عشق، عقل، و فراق استفاده می‌کند تا احساسات عمیق و پیچیده‌ی عاشقانه و عرفانی را بیان کند. در این شعر، عشق به عنوان نیرویی فراتر از عقل و منطق توصیف می‌شود که می‌تواند انسان را به جنون و بی‌خودی بکشاند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌ی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۴۵ - از برای صلاح مجنون را

از برایِ صَلاحِ مَجنون را
بازخوان ای حکیمْ اَفْسون را ۱

از برایِ عِلاجِ بی‌خَبَری
دَرج کُن در نَبیذْ اَفْیون را ۲

چون نداری خَلاص، بی‌چون شو
تا بِبینی جَمالِ بی‌چون را ۳

دلِ پُرخون بِبین تو ای ساقی
دَردِه آن جامِ لَعْلِ چون خون را ۴

زانک عقل از برایِ مادونی
سَجده آرَد زِ حرصْ هر دون را ۵

باده خواران به نیم جو نَخَرند
این دو قُرصِ دُرُستِ گَردون را ۶

نَخْوَتِ عشق را زِ مَجنون پُرس
تا که در سَر چِهاست مَجنون را ۷

گُمرَهی‌هایِ عشق بَردَرَّد
صد هزاران طَریق و قانون را ۸

ای صَبا تو بُرو بگو از من
از کَرَم بَحرِ دُرِّ مَکْنون را ۹

گر چه از خشم گفته‌یی نَکُنَم
روحْ بَخش این حَماءِ مَسْنون را ۱۰

شَمسِ تبریز موسیِ عَهْدی
در فِراقَت مَدارهارون را ۱۱
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۱ ۶۰۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۴ - چه شدی گر تو همچو من، شدی‌یی عاشق ای فتا؟
گوهر بعدی:غزل ۲۴۶ - صد دهل می‌زنند در دل ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.