خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوع عشق، مرگ و رهایی از زندان دنیا می‌پردازد. شاعر از وسوسه‌ها و غم‌های دنیوی سخن می‌گوید و از عشق به عنوان نیرویی برای رهایی و رسیدن به لقای الهی یاد می‌کند. او دنیا را زندانی می‌داند که وفا در آن جایی ندارد و مرگ را شادی و ملاقات با معشوق حقیقی می‌خواند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن، مانند عشق الهی، مرگ و نقد دنیا، برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و ناملموس باشد.
غزل ۲۴۶ - صد دهل می‌زنند در دل ما
صد دُهُل می‌زنند در دلِ ما
بانگِ آن بِشْنویم ما فردا ۱
پَنبه در گوش و موی در چَشم است
غَمِ فردا و وَسوَسه‌یْ سودا ۲
آتشِ عشق زَن دَرین پَنبه
همچو حَلاّج و هَمچو اَهلِ صَفا ۳
آتش و پنبه را چه می‌داری؟
این دو ضِدَّند و ضِد نکرد بَقا ۴
چون مُلاقاتِ عشق نزدیک است
خوش لِقا شو برایِ روزِ لِقا ۵
مرگِ ما شادی و مُلاقات است
گَر تو را ماتم است، رو زین جا ۶
چون که زندانِ ماست این دنیا
عیش باشد خرابِ زندان‌ها ۷
آنک زندانِ او چُنین خوش بود
چون بُوَد مَجْلِسِ جهان آرا؟ ۸
تو وَفا را مَجو در این زندان
که در این جا وَفا نکرد وَفا ۹
بانگِ آن بِشْنویم ما فردا ۱
پَنبه در گوش و موی در چَشم است
غَمِ فردا و وَسوَسه‌یْ سودا ۲
آتشِ عشق زَن دَرین پَنبه
همچو حَلاّج و هَمچو اَهلِ صَفا ۳
آتش و پنبه را چه می‌داری؟
این دو ضِدَّند و ضِد نکرد بَقا ۴
چون مُلاقاتِ عشق نزدیک است
خوش لِقا شو برایِ روزِ لِقا ۵
مرگِ ما شادی و مُلاقات است
گَر تو را ماتم است، رو زین جا ۶
چون که زندانِ ماست این دنیا
عیش باشد خرابِ زندان‌ها ۷
آنک زندانِ او چُنین خوش بود
چون بُوَد مَجْلِسِ جهان آرا؟ ۸
تو وَفا را مَجو در این زندان
که در این جا وَفا نکرد وَفا ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۵ - از برای صلاح مجنون را
گوهر بعدی:غزل ۲۴۷ - بانگ تسبیح بشنو از بالا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
