سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۶۸ - نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم
نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۵ - ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون
ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون مجد همگر : معمیات
شماره ۷ - مرد چون قلب نام خویش اندوخت
مرد چون قلب نام خویش اندوخت سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۵۹ - افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام
افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۹۵ - ساقی از آنجهان بده بادهٔ جان سبو سبو
ساقی از آنجهان بده بادهٔ جان سبو سبو سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۹ - با من ز عرضحال زبان در دهان نماند
با من ز عرضحال زبان در دهان نماند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - دامن گلستانش تا مرا به چنگ آمد
دامن گلستانش تا مرا به چنگ آمد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - دل قمری سرو قد رعنای محمد
دل قمری سرو قد رعنای محمد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۷۵ - آئینه را جمال تو صاحب نظر کند
آئینه را جمال تو صاحب نظر کند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - نگه مست تو خون دل احباب خورد
نگه مست تو خون دل احباب خورد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - از ملامت خانه ام آرامگاه گل شود
از ملامت خانه ام آرامگاه گل شود سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۳ - چشم یارم خواب و سنگین است بیداری مرا
چشم یارم خواب و سنگین است بیداری مرا عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت محتسبی که مستی را میزد و گفتار آن مست
محتسب آن مرد را میزد به زور قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۹ - در عدل خدای تعالی و امامت ائمه اثنی عشر علیهم السلام و موعظت و نصیحت و مدح نقیب النقباء ری شرف الدین مرتضی گوید
چهار دار امام ای پسر ولی سه چهار قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۳ - قوامی در حق عمادی گوید
«ای قوامی هر که چون تو نانباست قوامی رازی : دیوان اشعار
شماره ۱۲ - دولتت گر نیک ننوازد مرا
دولتت گر نیک ننوازد مرا جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۸ - در تشکیل مجلس عزا و رثای بر جناب شهادت مآب حضرت سیدالشهدا
یارب زکیست برپا این بزم دردناکی عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۶ - در منقبت شاه ولایت اساس و رثاء برحضرت عباس علیه السلام
در دهر دلا تا کی گه هالک وگه ناجی جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۲ - در نعت خاتم انیبا و رثاء بر قاسم بن حسن مجتبی (ع)
چو از نهان بعیان زد علم رسول مصدق
شماره ۳۶۸ - نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم
نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۵ - ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون
ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون مجد همگر : معمیات
شماره ۷ - مرد چون قلب نام خویش اندوخت
مرد چون قلب نام خویش اندوخت سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۵۹ - افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام
افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۹۵ - ساقی از آنجهان بده بادهٔ جان سبو سبو
ساقی از آنجهان بده بادهٔ جان سبو سبو سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۹ - با من ز عرضحال زبان در دهان نماند
با من ز عرضحال زبان در دهان نماند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - دامن گلستانش تا مرا به چنگ آمد
دامن گلستانش تا مرا به چنگ آمد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - دل قمری سرو قد رعنای محمد
دل قمری سرو قد رعنای محمد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۷۵ - آئینه را جمال تو صاحب نظر کند
آئینه را جمال تو صاحب نظر کند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - نگه مست تو خون دل احباب خورد
نگه مست تو خون دل احباب خورد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - از ملامت خانه ام آرامگاه گل شود
از ملامت خانه ام آرامگاه گل شود سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۳ - چشم یارم خواب و سنگین است بیداری مرا
چشم یارم خواب و سنگین است بیداری مرا عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت محتسبی که مستی را میزد و گفتار آن مست
محتسب آن مرد را میزد به زور قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۹ - در عدل خدای تعالی و امامت ائمه اثنی عشر علیهم السلام و موعظت و نصیحت و مدح نقیب النقباء ری شرف الدین مرتضی گوید
چهار دار امام ای پسر ولی سه چهار قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۳ - قوامی در حق عمادی گوید
«ای قوامی هر که چون تو نانباست قوامی رازی : دیوان اشعار
شماره ۱۲ - دولتت گر نیک ننوازد مرا
دولتت گر نیک ننوازد مرا جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۸ - در تشکیل مجلس عزا و رثای بر جناب شهادت مآب حضرت سیدالشهدا
یارب زکیست برپا این بزم دردناکی عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۶ - در منقبت شاه ولایت اساس و رثاء برحضرت عباس علیه السلام
در دهر دلا تا کی گه هالک وگه ناجی جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۲ - در نعت خاتم انیبا و رثاء بر قاسم بن حسن مجتبی (ع)
چو از نهان بعیان زد علم رسول مصدق
