خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از مخاطب می‌خواهد که از عاشقی و عجله بپرهیزد، به دیگران بدون دلیل نامه ننویسد و به دعوت دیگران پاسخ ندهد. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که با صبر می‌توان به دوست رسید و نباید خود را عذاب داد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عاشقی و صبر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
غزل ۳۳۰ - چشمکان پیش من پر آب مکن
چشمکان پیش من پر آب مکن
دلم از عاشقی کباب مکن ۱
ریگ را پیش چشم رود مکن
رود را پیش دل سراب مکن ۲
به کس از ابتدا رسول مباش
رقعه‌ای آیدت جواب مکن ۳
به صبوری توان رسید به دوست
به هم اندر مزن شتاب مکن ۴
نه خدایی چنین مجیب مباش
دعوت خلق مستجاب مکن ۵
با سنایی چنین توانی بود
ور نه شو خویشتن عذاب مکن ۶
دلم از عاشقی کباب مکن ۱
ریگ را پیش چشم رود مکن
رود را پیش دل سراب مکن ۲
به کس از ابتدا رسول مباش
رقعه‌ای آیدت جواب مکن ۳
به صبوری توان رسید به دوست
به هم اندر مزن شتاب مکن ۴
نه خدایی چنین مجیب مباش
دعوت خلق مستجاب مکن ۵
با سنایی چنین توانی بود
ور نه شو خویشتن عذاب مکن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۹ - جانا دل دشمنان حزین کن
گوهر بعدی:غزل ۳۳۱ - مکن آن زلف را چو دال مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
