شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۶۱ - خانقاه نعمت‌اللّه را صفائی دیگر است
خانقاه نعمت‌اللّه را صفائی دیگر است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۰۲ - بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند
بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند
نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت توجه به فنا پذيرى دنیا
وَ قَالَ عليه‌السلام مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ اِتَّقُوا اَللَّهَ فَكَمْ مِنْ مُؤَمِّلٍ مَا لاَ يَبْلُغُهُ وَ بَانٍ مَا لاَ يَسْكُنُهُ وَ جَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُهُ وَ لَعَلَّهُ مِنْ بَاطِلٍ جَمَعَهُ وَ مِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ أَصَابَهُ حَرَاماً وَ اِحْتَمَلَ بِهِ آثَاماً
صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۵۰ - کز هر جفا که رفت و رود برسرم دریغ
کز هر جفا که رفت و رود برسرم دریغ
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۶ - هر کس ز قید تن دل روشن برآورد
هر کس ز قید تن دل روشن برآورد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۸ - ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد
ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد
نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۸۹ - من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم
من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم
سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۹ - میخانه طرب خیز چو طبع مست است
میخانه طرب خیز چو طبع مست است
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۶۶ - صنما حال زار من بنگر
صنما حال زار من بنگر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۶۴ - چند ای دل غمین به مداران گریستن؟
چند ای دل غمین به مداران گریستن؟
ملک‌الشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
در اخلاق و نفوس زنان
این جوان داشت خانمی مقبول
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۶۱ - آسمان از شور دلهای کباب آسوده است
آسمان از شور دلهای کباب آسوده است
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣٠٢ - شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را
شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۹۳ - دستی که شد به گردش پیمانه آشنا
دستی که شد به گردش پیمانه آشنا
یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۹۸ - هرگز اندیشه زلفت نگذشتم به ضمیر
هرگز اندیشه زلفت نگذشتم به ضمیر
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۰۷ - ایّام غمم، مرا بهار است
ایّام غمم، مرا بهار است
سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۴۳ - چون تاب به کلبه ام ای سیمتن درای
چون تاب به کلبه ام ای سیمتن درای
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۷۷ - حضور خاطر اگر در نماز معتبرست
حضور خاطر اگر در نماز معتبرست
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۲۱۵ - آگاهی ایرانیان از نیرنگ کوش و کارزار با دشمن
چو بزدود هور از هوا لاجورد
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۴ - مزن به خون من ای پر عتاب، استغنا
مزن به خون من ای پر عتاب، استغنا