خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به عشق و فداکاری در راه معشوق اشاره دارد، جایی که پروانه با سوختن در آتش شمع، به نور علی نور تبدیل می‌شود و عارف از سوختگی، عاشق پروانه می‌گردد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و نمادگرایی دارد.
غزل ۳۴۵ - هست روشن به رخت دیده اگر خاک رهت
هست روشن به رخت دیده اگر خاک رهت
باز دریده کشم نور علی نور شود
بس‌که پروانه شود سوختهٔ شمع زعشق
عارف از سوختگی عاشق پروانه شود
باز دریده کشم نور علی نور شود
بس‌که پروانه شود سوختهٔ شمع زعشق
عارف از سوختگی عاشق پروانه شود
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۴ - گل و شکوفه همه هست و یار نیست چه سود
گوهر بعدی:غزل ۳۴۶ - خون ریز گشت مردم چشمت چو ساقیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
