شماره ۱۲۰ - گر آزرده گر مبتلا می پسندد

گر آزرده گر مبتلا می پسندد
چه خوشتر از این کو بما می پسندد

هم او دشمنان را عطا میفرستد
هم او دوستان را بلا می پسندد

چه دانیم نا خوش کدام است یا خوش
خوش است آنچه بر ما خدا می پسندد

چرا پای کوبم چرا دست یازم
مرا خواجه بی دست و پا می پسندد

خطای من ای شیخ بر من چه گیری
مرا عفو او با خطا می پسندد

طبیبا بدرمان دردم چه کوشی
مرا درد او بی دوا می پسندد

نشاطا توانا و بیناست یارت
برو ناتوان باش تا می پسندد